Құлшылықтың батасы
Ешкім Құдайға бергеннен ұтылмайды, өйткені Құдай ешкімге қарыз болмайды. Ол құлшылық етушінің жүрегіне «жақсы өлшеммен, тығыздалған, шайқалған және толып тасыған» қуанышты мол төгеді (Лұқа 6:38 KJV). Құдай беруді ұнатады және Өзін «біз сұраған немесе ойлаған барлық нәрседен артық мол жасай алатын» қабілеті мен ықыласы бар екенін көрсетеді (Ефестіктерге 3:20). Құдай «баталы Құдай» ретінде сипатталады. Демек, Оны құлшылықта мадақтағандардың бәрі Одан бата алады.
Лұқаның Ізгі хабары өте әдемі аяқталады. Иеміздің көкке көтерілуін сипаттағаннан кейін біз оқимыз: «Олар Оған құлшылық етіп, үлкен қуанышпен Иерусалимге оралды; және үнемі ғибадатханада болып, Құдайды мадақтап, бата берді» (Лұқа 24:52-53). Олардың Мәсіхке құлшылық етуі мен оның нәтижесіндегі өз жүректерінің үлкен қуанышы арасындағы тығыз байланысқа назар аударыңыз! Құдайға құлшылық ету әрқашан адамның үлкен қуанышына әкеледі.
Құлшылық етуші сенуші – қуанышты сенуші, өйткені қуаныш мойынсұну арқылы келеді. Мәсіх: «Егер сендер бұл нәрселерді білсеңдер, оларды орындасаңдар, бақыттысыңдар» деді (Жохан 13:17). Құлшылық сенушіге Құдайды жақсырақ тануға және Оны көбірек бағалауға мүмкіндік береді. Ал бұл білім Құдайды оның «өте үлкен қуанышына» айналдырады (Забур 43:4). Құдайдың құлшылыққа деген тілегін орындаған адам, өзінің қуанышқа деген тілегін орындайды. Құдайды, Ол Өзінің сүйікті Ұлының тұлғасында Өзін қалай ашқанын ойлаудан келетіндей керемет қуаныш жоқ.
Сенуші Құдайға осы нәтижелі қуанышты алу үшін құлшылық етпесе де, «Жаратқан Иенің қуанышы» құлшылықтың көптеген жанама өнімдерінің бірі болып қала береді. Осылайша, сенушіден Құдайдың жүрегін қуанту үшін Құдайға көтерілетін табыну, Құдайдан сенушіге түсетін батамен артығымен өтеледі, бұл оның жүрегін қуантады. Құдайдың нақты уәдесі мынау: «Мені құрметтегендерді, Мен құрметтеймін» (1 Самуил 2:30).
Құлшылық құлшылық етушіге қуаныш сыйлап қана қоймайды, сонымен қатар оның жанының қанағаттануына әкеледі. Бұл өзін-өзі қанағаттандырудың дәл қарама-қарсысы, ол өзімен мақтаншақ айналысудың нәтижесі. Бұл фарисейдің «дұғасымен» үлгіленген (Лұқа 18:11-12). Құлшылық жанды Құдаймен айналыстырады, және Құдайдың қатысуында уақыт өткізетін сенуші Дәуіттің мәлімдемесінің шындығын дәлелдейді: «Олар Сенің үйіңнің майлылығымен мол қанағаттанады; және Сен оларға Өзіңнің ләззат өзенінен ішкізесің. Өйткені Сенде өмір бұлағы бар: Сенің нұрыңда біз нұрды көреміз» (Забур 36:8-9). Бұл жердің «сынған құдықтары» Құдайдың жаңартушы рақымын бастан өткергендерді ешқашан қанағаттандыра алмайды. Ән жазушы Бернард Клервоскиймен (1091-1153) олар ән айта алады:
Иса, сүйетін жүректердің қуанышы, Сен өмір бұлағы, Сен адамдардың нұрысың; Жер беретін ең жақсы бақыттан, Біз қанағаттанбай, Саған қайта ораламыз.
Біз басқа баталарды айтуымыз мүмкін сенуші Құдайға құлшылық ету нәтижесінде бастан өткеретін; бірақ Құдайды мадақтағандардың бәрі Құдайдан бата алатынын дәлелдеу үшін жеткілікті жазылды. Жүрегінен: «Жаным, Жаратқан Иені мадақта: және менің ішімдегінің бәрі Оның қасиетті есімін мадақтасын!» – деп айқайлаған адам, Дәуітпен бірге: «Сен таңдаған және Өзіңе жақындатқан адам бақытты, ол Сенің сарайларыңда тұрады: біз Сенің үйіңнің, тіпті Сенің қасиетті ғибадатханаңның игілігімен қанағаттанамыз» (Забур 103:1; 65:4) екенін дәлелдейді.
АВТОР ТУРАЛЫ А. П. Гиббс 1890 жылы Англияда дүниеге келіп, Оңтүстік Африкада өскен. 1919 жылы ол Чикагодағы (Иллинойс штаты) Муди Библия институтына барды. Ол өмірін жас сенушілерді шәкірт ету үшін уағыздауға, үйретуге және жазуға арнады. Бұл мақала оның «Құлшылық, христианның ең жоғары кәсібі» кітабынан алынған, Walterick Printing Co., Форт-Додж, Айова.
