Бұл дүниеге күнә кіргенде, оның салдары ауыр болды: азап, қайғы, ауру, өлім және басқа да көптеген қайғылы жағдайлар онымен бірге келді. Осы күнге дейін біз күнә әкелген сұмдық салдардан зардап шегіп жатырмыз. Бірақ осы қараңғы фонның үстінде Құдайдың тамаша атауы жарқырай түседі: «Мейірімділік Әкесі және барлық жұбаныштың Құдайы». Енді бұл атау Құдайдың әрбір қажеттілікті ескеретінін және ол адамдарды қайғы-қасіретінде қарсы алып, оларды Құдайлық жұбанышпен жұбату үшін бар екенін анық көрсетеді. Ол мұны қалай істейді және ол сіз үшін жеке не болғысы келеді, бұл хабарлама соған қатысты.
Енді Құдай әрбір қажеттілікті көреді. Ол жанның әрбір айқайын естиді және ол әрбір ауырсынуды біледі. Бұл сіздің және менің өміріме де қатысты. Жұлдыздардың санын санап, олардың бәрін атымен атайтын Құдай – сіздің аспандағы Әкеңіз, ол жүрегі жараланғандарды біледі және олардың жараларын таңады. Сіздің қайғыңыз оны бей-жай қалдырмайды. Керісінше, Жақыптың 5-тарауына сәйкес, Иеміздің нәзік мейірімділікке және аяушылыққа толы екенін білуіңіз керек.
Енді сізге бір мысал келтірейін. Жаңа Өсиеттегі Иеміздің қызметшілерінің арасында елші Пауыл сияқты көп азап пен қарсылықты бастан өткерген ешкім жоқ. Екінші Қорынттықтарға 11:23-28 оның бастан өткерген кейбір жағдайларын айтады: ол бірнеше рет түрмеде отырды, жала жабылды, соққыға жығылды, қамшыланды, таспен ұрылды, бірнеше рет кеме апатына ұшырады және үнемі әртүрлі қауіптерге тап болды. Иә, бірақ әсерлісі сол, Пауыл бұл хатты өзінің азаптарын санамалаудан емес, осы қиындықтар мен ауыртпалықтарда таныған тірі Құдайдан бастайды. Сондықтан ол Екінші Қорынттықтарға 1-тарау, 3-тармақта былай деп жазады: «Иеміз Иса Мәсіхтің Құдайы мен Әкесі, мейірімділік Әкесі және барлық жұбаныштың Құдайы мадақталсын».
Пауылдың мейірімділік Әкесімен және барлық жұбаныштың Құдайымен болған тәжірибелері соншалықты терең және әсерлі болды, сондықтан ол хатты Құдайды мадақтаудан бастайды. Осы баға жетпес тәжірибелер арқылы ол Құдайды тануда өсті және өзінің сенім өмірінде үлкен қадам жасады. Бүгінгі күні бізде де солай: Құдай біздің өмірімізде жиі азапқа жол береді, сонда біз оны қиындық арқылы жақсырақ танып, оның кім екенін және оның бізге не бере алатынын көбірек сезіне аламыз.
Құдай – мейірімділік Әкесі, бұл оның мейірімділіктің қайнар көзі екенін білдіреді. Ол өзінің ұлы сүйіспеншілігі үшін мейірімділікке бай. Мейірімділік біздің қайғы-қасіретіміздегі Құдайдың жүрегі сияқты нәрсені білдіреді. Бұл Құдай бізді қайғы-қасіретімізде қарсы алады және ол бізбен бірге дегенді білдіреді. Бұл ең алдымен біздің дінге келуімізге қатысты. Біз қаһардың балалары, күнәларымыз бен қателіктерімізде өлі болған кезде, Құдай өзінің ұлы мейірімділігіне сәйкес, бізге жаңа өмір берді және ол бізді Мәсіхте тірі үмітке айналдырды. Қайғылы, кедей күнәкарлар тірі Құдайдың балаларына айналды. Қандай рақым мен мейірімділік!
Бірақ өміріміздің барысында да біз Құдайдың мейірімділігін қайта-қайта сезінетін боламыз. Әйүпті еске түсіріңіз: ол көп азап шекті, бірақ ол Иеміздің мейірімділікке және аяушылыққа толы екенін сезінді. Құдай Әйүпке дәл уақытында мейірімділік танытты, содан кейін ол Әйүптің соңын оның басынан да артық баталады. Лұқаның 1-тарауы, 58-тармағында Елизабет туралы Иеміз оған мейірімділігін арттырды делінген – тамаша мәлімдеме. Бірақ бұл одан да әрі кетеді. Иеміз Иса Мәсіхті еске түсіріңіз: ол арқылы Құдайдың мейірімділігі бұрын-соңды болмағандай жер бетінде көрінді. Ол адамдардың қажеттілігін көргенде іштей аяушылыққа бөленіп, мейірімділікпен жауап берді. Бірде оған алапес ауруымен ауыратын адам келіп: «Егер қаласаң, мені тазарта аласың», – дегенде, Иеміз іштей қозғалып, қолын созып, оған тиіп: «Қалаймын; тазар», – деді. Ол Наин қаласында жалғыз ұлын жерлеуге бара жатқан жесір әйелді көргенде, Иеміз тағы да аяушылыққа бөленіп, мейірімділікпен жауап берді, оны өлімнен тірілтіп, анасына қайтарды. Қайта-қайта Иеміз Иса адамдардың қажеттіліктеріне мейірімділік танытты. Матайдың 14-тарауын еске түсіремін, онда: «Иса шығып, үлкен топты көрді және оларға аяушылық танытты, және олардың ауруларын емдеді», – делінген. Бұл оның мейірімділігінде ол өзін адамдардың қажеттіліктерімен біртұтас етті дегенді білдіреді. Бір жерде: «Ол өзі біздің әлсіздіктерімізді алды және ол біздің ауруларымызды көтерді», – делінген. Бұл көзқарас өзгерген жоқ. Ол қазір де сол қалпында, Құдайдың оң жағындағы біздің ұлы Бас діни қызметкеріміз, және ол әлі де біздің әлсіздіктерімізге аяушылық пен жанашырлық танытады. Сондықтан біз мейірімділік пен рақымды уақытында көмек алу үшін рақым тағының алдына батылдықпен келуге шақырыламыз және жігерлендірілеміз.
Енді біз мұны, мысалы, Філіпіліктерге 2-тараудағы Епафродитус туралы әңгімеден көреміз. Біз оның адал қызметіне байланысты қатты ауырып қалғанын көреміз, және Пауыл оған дұға етіп, оны дұғада рақым тағының алдына әкелгені сөзсіз. Құдай мейірімділікпен жауап берді. Құдай оған мейірімділік танытты, және тек оған ғана емес, сонымен қатар елші Пауылға да. Бұл Құдай дұғаға мейірімділікпен жауап берді дегенді білдіреді.
Енді, әрине, бәріміз үшін сұрақ туындайды: бізге көрсетілген және қабылдауға құқық берілген Құдайдың мейірімділіктеріне біздің жауабымыз қандай? Пауыл Римдіктерге 12-тарау, 1-тармақта былай дейді: «Сондықтан, бауырлар, Құдайдың мейірімділіктері арқылы сіздерді өтінемін, денелеріңізді тірі құрбандық, қасиетті, Құдайға ұнамды етіп ұсыныңдар, бұл сіздердің ақылға қонымды қызметтеріңіз». Бұл Құдайдың мейірімділіктеріне біздің жауабымыз Құдайға шын жүректен берілгендік болуы керек дегенді білдіреді. Біз өзімізді Құдай үшін қолжетімді етіп, оған: «Менімен өзіңе ұнамды нәрсені істе», – деп айтуымыз керек. Бұл сонымен қатар біз басқаларға мейірімділік танытуға жауапты екенімізді білдіреді. Бұл Жақыптың хатындағы үлкен тақырып екені өте әсерлі, ол тірі сеніммен айналысады. Онда біз жетімдер мен жесірлерді олардың қиындықтарында зиярат етуге шақырыламыз, және біз кедейлерді назардан тыс қалдырмауымыз керек, бірақ біз оларды қайғы-қасіретінде және қиындықтарында да қарсы алуымыз керек. Біз үшін сұрақ: біз мұны істейміз бе? Біз тірі сенімнің нәтижесінде шынымен мейірімділік танытамыз ба? Көріп отырсыздар, Иеміз Иса: «Мейірімділер бақытты, өйткені олар мейірімділікке ие болады», – деді. Фарисейлердің үлкен проблемасы олар сыртқы құлшылыққа көп мән берді, және олар Құдай үшін маңызды болған нәрселерді, яғни сотты, мейірімділікті және сенімді ұмытты. Сондықтан Иеміз оларға қайта-қайта: «Мен құрбандықты емес, мейірімділікті қалаймын», – деді, Ошияның 6-тарауына сәйкес. Құдай тек сыртқы құлшылыққа емес, әсіресе біздің күнделікті өмірімізде сүйіспеншілік пен мейірімділік танытуымызға қатысты. Сүлеймен Нақыл сөздер кітабында мұны бірнеше рет атап өтті. Ол: «Кедейді қысымға алған адам өзінің Жаратушысын қорлайды, ал оны құрметтеген адам кедейге мейірімділік танытады», – деді. Көріп отырсыздар, христиан үшін өз ортасындағы қажеттіліктер мен қайғы-қасіреттерге ашық көзбен қарау толығымен қалыпты жағдай болуы керек. Сіз депрессиядан зардап шегетін, шынымен мұқтаж адамды білетін шығарсыз. Онда Иемізден оған бата болуға көмектесуін сұраңыз.
Енді, соңында, екі ой. Біз көбінесе Құдайдың бізге күнделікті мейірімділіктері мен аяушылықтарын шынымен де білмейміз. Уағыздаушының 3-тарауын еске түсіремін, онда: «Біздің жойылмауымыз Иеміздің мейірімділіктерінің арқасында, өйткені оның аяушылықтары таусылмайды. Олар әр таң сайын жаңа; сенің адалдығың ұлы», – делінген. Көріп отырсыздар, Құдай бізге күн сайын мейірімділік танытады, тіпті біз мұны білмесек те. Соңында, мен Яһуданың сөздерімен аяқтағым келеді, және бұл шынымен де әлі күтіп тұрған мейірімділік, біз айта аламыз. Мен Яһуданың: «Мәңгілік өмірге Иеміз Иса Мәсіхтің мейірімділігін күтудеміз», – деп жазғанын айтып отырмын. Иса Мәсіх бізді осы қайғылы әлемнен алып, даңққа қабылдау үшін қайта келгенде, бұл мейірімділік әрекеті болады, өйткені ол бізді күнәнің салдарынан құтқарады. Бұл сәт жақындап келеді, және біз сол сәтті күтуіміз керек. Бірақ осы арада біз уақытты пайдаланып, мұқтаждарға мейірімділік танытуымыз керек.
