
Құлшылық
Шынайы ғибадатты түсіну: Жүрек, Рух және Әрекет
Шынайы ғибадаттың рәсімдер мен формалардан тыс нені білдіретінін ашыңыз. Бағынышты жүрек пен қызмет өмірі…


Құлшылық
Шынайы ғибадаттың рәсімдер мен формалардан тыс нені білдіретінін ашыңыз. Бағынышты жүрек пен қызмет өмірі…

Мұса
Мұсаның медиатор ретіндегі ерекше рөлін және Ескі Өсиетте адамдардың Құдайға қалай жақындағанын зерттеңіз.
Құлшылық
Ескі Өсиет рәсімдерінен рухани құрбандықтарға көшу арқылы шынайы христиандық ғибадаттың мағынасын зерттеңіз.
Мораль
Христиандар үшін татуировкалар туралы Киелі кітаптың нұсқауларын зерттеңіз. Құдайды құрметтеуді, басқаларды…

Құдайдың Егемендігі
Құдай жүрегімізде бірінші орында болуды талап етеді, ешқандай бәсекелестікке жол бермейді. Адам мен…

Киелі Рух
Киелі Рухқа толы болудың библиялық мағынасын зерттеңіз, оны іште тұрудан, шомылдыру рәсімінен және рухани…
Нағыз Құлшылық Етушілер Құлшылық Еткенде
«Маған сеніңдер, сағат келеді, сендер бұл тауда да, Иерусалимде де Әкеге құлшылық етпейсіңдер. Сендер білмейтін нәрсеге құлшылық етесіңдер; біз неге құлшылық ететінімізді білеміз, өйткені құтқарылу яһудилерден. Бірақ сағат келеді, және қазір, нағыз құлшылық етушілер Әкеге рухпен және шындықпен құлшылық етеді; өйткені Әке Өзіне осындай құлшылық етушілерді іздейді. Құдай Рух, және Оған құлшылық ететіндер рухпен және шындықпен құлшылық етуі керек.» Жохан 4:21-24 NKJV
Осы аяттарда Иса әйелдің құлшылық деп атаған нәрсесі мен Әкенің іздеген құлшылығы арасында айқын айырмашылық жасайды. Әкенің іздегені христиандық сипатта ерекше – құлшылық етушіде Киелі Рухтың болуын талап етеді. Самариялық әйел құлшылықты біз бос рәсімдер деп атайтын механикалық процедуралар тұрғысынан айтты.
Бос рәсімдер мен шынайы христиандық рәсімдерді ажыратайық. Мысалы, Иеміздің Кешкі Асы мен шомылдыру рәсімі – бұл белгілі бір мінез-құлық үлгісін ұстанатын рәсімдер. Алайда, христиандық рәсімдер ретінде олар тарихи немесе болашақ шындықтардың символдары болып табылады.
Бірақ әйел айтқан құлшылық пен Иеміз айтқан құлшылық арасындағы айырмашылыққа келетін болсақ, самариялықтардың істегені яһуди рәсімдеріне негізделген еді. Леуілік жүйенің бұл рәсімдері Мұса арқылы Құдайдан берілген, әлі келетін Иеміз Исаның ісінде жүзеге асатын нәрселерді көрсеткен.
Самариялықтар яһуди жүйесінен алынған рәсімдерді пұтқа табынушылық ырымдармен араластырды, және Иеміз оған айырмашылықты көруге көмектесуге тырысты. Сондықтан Ол оған: «Сендер білмейтін нәрсеге құлшылық етесіңдер; біз неге құлшылық ететінімізді білеміз, өйткені құтқарылу яһудилерден» дейді. Яһудилікте орындалған рәсімдер келе жатқан Мәсіхке сілтемелерге толы болды.
Еврейлерге 8-10 тарауларда жазушы бұл рәсімдердің Мәсіхпен және христиандықпен қалай байланысты екенін айтады.
Бұл үш тарау Мәсіхте Құдай Мұса арқылы берген нәрсені жойып, мүлдем жаңа нәрсені енгізгенін түсіндіреді: «Ол әлемге келгенде: «Құрбандық пен тартуды Сен қаламадың, бірақ Мен үшін дене дайындадың. Өртелетін құрбандықтар мен күнә үшін құрбандықтардан Сен разы болмадың. Сонда Мен: «Міне, Мен келдім – кітаптың томында Мен туралы жазылған – Сенің еркіңді орындау үшін, О, Құдай» дедім. ...Ол екіншісін орнату үшін біріншісін алып тастайды» (Евр. 10:5-9).
Мәсіхтің келуімен және Оның өтеу ісімен Құдай жаңа тәртіпті енгізді, ол жаңа түрдегі құлшылық етушіні талап етеді. Не болатынын біле тұра, Иса әйелге: «Сағат келеді, және қазір, нағыз құлшылық етушілер Әкеге рухпен және шындықпен құлшылық етеді; өйткені Әке Өзіне осындай құлшылық етушілерді іздейді. Құдай Рух, және Оған құлшылық ететіндер рухпен және шындықпен құлшылық етуі керек» (Жохан 4:24) деді. Иса оған Құдай бұрын берген нәрсенің енді нағыз құлшылық етушілерге сәйкес келмейтінін айтты.
Еврейлерге 10:1-2 бізге Мұса Исраилге берген нәрсенің «келешек жақсылықтардың көлеңкесі» ғана екенін айтады. Осы себепті ол рәсімдерін орындаған құлшылық етушілерді кемелдендіре алмады. Бірақ Мәсіхте бізде «кемелденген» (толық) және Әкенің іздеген тәсілімен құлшылық етуге қабілетті жаңа құлшылық етушілер бар. Оларға іштерінде тұратын Рух арқылы рухпен және шындықпен құлшылық етуге мүмкіндік берілген.
Айырмашылықты ойланайық. Яһуди құлшылық етушілері шектеулі болды, өйткені олардың құлшылығы Иерусалимдегі физикалық ғибадатханамен байланысты болды. Олар ғибадатхананың жабдықтарынсыз құлшылық ете алмады, және ол Иерусалимде болғандықтан, олар сонда баруға мәжбүр болды. Сондықтан Бабылдағы жер аударылғандар: «Бөгде жерде Иеміздің әнін қалай айтамыз?» (Заб. 137:4) деді. Яһудилердің құлшылық рәсімдері тек Иерусалимде орындалуы мүмкін еді.
Иса нағыз құлшылық етушілер енді физикалық орындағы физикалық ғибадатханаға байланбайтынын айтты. Нағыз құлшылық етушілер бұдан былай Құдайға рухпен құлшылық етеді, өйткені Құдай Рух. Нағыз құлшылық етушілер енді құлшылықтарын орындау үшін физикалық орын іздеудің қажеті жоқ, өйткені олар іштерінде тұратын Киелі Рух арқылы Рух болып табылатын Құдаймен байланыстырылған. Осылайша, бұл жаңа тәртіп бойынша физикалық орынға жақындық мүлдем қажет емес.
Христиандардың құлшылық ету үшін белгіленген уақытты немесе келісілген орынды күтуінің қажеті жоқ екені тамаша емес пе? Шынында да, Мәсіхтегілер қолмен жасалған ғимаратқа емес, шынайы киелі орынға әкелінді. Олар Рух арқылы аспанға әкелінді (Евр. 8:1-2). Олар кез келген уақытта кез келген жерде Құдайға құлшылық етуге жабдықталған және еркін. Және біз осыны істеуіміз керек, өйткені біз осы үшін жаңадан жаратылдық.
Исаның Әкенің қызметшілерді емес, құлшылық етушілерді іздейтінін айтқанын ескеріңіз. Біз қызметке қаншалықты беріліп кетеміз! Бұл біздің ішкі жан дүниемізде өзімізге даңқ іздейтінімізден бе – адамның біздің қызметімізді бағалауынан туындайтын даңқ? Құдайдың халқы қызметке бағытталған бәсекелестікке араласып, өздерінің шынайы үлесінен қалай айырылады!
Құлшылықпен айналысатын христиандар бір уақытта жанжал мен бөлінуге қатыса алмайды. Біздің қызмет істерімізде бір-бірімізбен келіспейміз. Бұл біз Иеміз үшін «біздің» жұмысымызға назар аударғандағы нәтиже. Мен христиандық міндетіміздің бір бөлігі ретінде қызмет етуге мән бермеуіміз керек деп айтпаймын. Мен қызметтің тек құлшылықтан туындағанда ғана қабыл болатынын айтамын.
Бірақ құлшылықтың сирек ойланатын тағы бір өлшемі бар. Құлшылық біздің мақтау сөздерімізден, ерніміздің жемісінен тұрмайды, өйткені Құдайға біздің табынуымыздың қажеті жоқ. Ол оны біздің жан дүниеміздің тереңінен қабылдайды, өйткені шынайы құлшылық – бұл біздің рухымыздың Оның Рухымен өзара әрекеттесуі. Құлшылық бұнымен де шектелмейді, өйткені біз шынымен Рухта болғанда, біздің құлшылыққа деген көзқарасымыз қабыл болатын қызметті тудыратын әрекеттерге ұласады. Бұл процесс уақытпен, орынмен немесе ұзақтықпен шектелмейді. Бізде бұл күйге тұрақты қолжетімділік бар.
Шындығында, әрекет болудың орнына, шынайы құлшылық – бұл біздің өмір сүру тәсілімізді, іс жүргізу тәсілімізді, қарым-қатынасымыздың сапасын, кедейлерге қалай көмектесетінімізді және көршілерімізбен қалай қарым-қатынас жасайтынымызды өзгертуге әкелетін тұрақты құрметті көзқарас. Ол бізді жергілікті шіркеумен байланысты арнайы қызметке итермелейді. Құдай Рухы Римдіктерге 12:1 (NIV) кітабында осыны үйретеді: «Сондықтан, бауырлар, Құдайдың мейірімін ескере отырып, денелеріңізді тірі құрбандық ретінде, қасиетті және Құдайға ұнамды етіп ұсынуға шақырамын – бұл сіздің рухани құлшылық әрекетіңіз.»
Хамфри Данкансон