Жаңа табынушы
«Келіңдер, бір адамды көріңдер, Ол маған істеген істерімнің бәрін айтты ғой: бұл Мәсіх емес пе?» (Жохан 4:29). Менің ойымша, бұл сөз жаңа табынушының жүрегінен шыққан. Бұл әйел еврейлер үшін аластатылған болатын, өйткені ол басқа нәсілден еді. Ол сондай-ақ Самария әйелдері үшін де аластатылған сияқты, өйткені ол құдыққа жалғыз келді. Бұл оның бес күйеуі болғандығынан және қазір күйеуі емес еркекпен тұрғандығынан болуы мүмкін. Алайда, Иеміз онымен кездескісі келді, және Ол оған деген қызығушылығына байланысты сапарын жоспарлады. Дұрыс туылмаған және дұрыс өмір сүрмеген бұл әйелге Иеміз: «Бірақ сағат келеді, және қазір де сол, шынайы табынушылар Әкеге рухта және шындықта табынады: өйткені Әке Өзіне табынатындарды іздейді» (Жохан 4:23) деді.
Біздің кез келгеніміз Иемізге шынайы табынған алғашқы сәт – Оған Құтқарушымыз ретінде сенген кезіміз. «Сенімсіз Оны қуанту мүмкін емес» (Еврейлерге 11:6). Еврейлер енді шынайы табынушылар емес еді. Олар дұрыс рәсімдерді орындады, бірақ өздерінің рәсімдерінде бейнеленген Иемізді қабылдамады. Олар Рухта табынбады. Самариялықтар шынайы табынушылар емес еді. Олар Иерусалимнің орнына «осы тауда» табынып жатты. Сондықтан олардың табынуы шындыққа сәйкес келмеді. Олар сондай-ақ пұтқа табынушылық элементтерін иудаизм элементтерімен біріктірді (2 Патшалықтар 17).
Бұл әйел Иемізге күйеуі емес еркекпен тұрып жатқанын мойындады. Ол басқаларға Мәсіхті тапқанын айтуға барғанда, Оның оған істеген істерінің бәрін айтқанын жеткізді. Иеміз оның күнәсіна мейірімділікпен қарағанымен, Ол оны сол үшін қабылдамады, немесе оның туған жері үшін де қабылдамады.
Менің ойымша, бұл оның еркек тарапынан алғаш рет құрметпен қаралуы болды, және бұл Адам еврей еді. Сондықтан ол: «Келіңдер, бір адамды көріңдер» деді. Ол өзін қабылдаған Адамның достарын да қабылдап, бата бере алатынын түсінген сияқты. Ол өте жақсы евангелист болды. Оның достары келіп, тыңдап, сенді, бірақ оның айтқаны үшін емес, Иеміздің оларға айтқаны үшін (Жохан 4:42).
Табыну тек қана мадақтау немесе «нанды бөлу» рәсімі емес. Табыну Иемізді шынайы сүйіп қалған адамның сөздерін, іс-әрекеттерін және көзқарастарын қамтиды. Ол «құлап түсу» арқылы, яғни біздің дене қалпымыз арқылы білдірілуі мүмкін. Ол мадақтау немесе рәсім немесе құрбандық арқылы білдірілуі мүмкін. Бірақ ол берілген мойынсұнусыз білдіріле алмайды (Еврейлерге 11:8). Біз біреуге табынғанда, Оны не қуантатынын білуіміз керек. Біз Оған не қуантатынын айта алмаймыз; Ол бізге айтады.
Самариялық әйелдің Иемізбен кездесіп, сөйлескеннен кейінгі шынайы табынуы айқын болды. Нәтижесінде, оның Інжіл уағызы тиімді болды. Оған табынуды үйретудің қажеті болмады. Ол өзі сөйлесіп тұрған Адамның өзі іздеген Мәсіх екенін, және Оның оның рухани шөлін мәңгілікке қанағаттандыра алатынын түсінгенде, оның табынуы автоматты болды. Ол басқаларды «Келіңдер, бір адамды көріңдер!» деп шақырғанда, өзінің жаңадан тапқан Құтқарушысы мен Досынан ұялмады.
Әке әлі де шынайы табынушыларды іздейді. Ол біздің рәсімдеріміздің Өзін қуантуын, әндеріміздің Өзін дәріптеуін және хабарларымыздың Өзін дәл сипаттауын қалайды. Ол бізді іздейді.
АВТОР ТУРАЛЫ Брюс Коллинз – көшпелі евангелист және қысқа, евангелиялық медитациялардың авторы, олар мезгіл-мезгіл http://bdcministries.faithweb.com сайтында қолжетімді. Ол Уотерлоо, Айова қаласында тұрады.
