Христиан шіркеуіндегі Иеміздің Кешкі Асы еврейлер арасындағы Пасханың орнын алады. Екеуі тығыз байланысты, өйткені Иса Пасха мейрамын тойлағаннан кейін шәкірттеріне нан мен шарапты ұсынып, оларды крестте құрбандыққа шалынатын Өзінің денесі мен күнәлардың кешірілуі үшін төгілетін қаны ретінде қабылдауды нәзік сұрады. Сол салтанатты түннен бері екі мың жылға жуық уақыт өтті, осы уақыт ішінде миллиондаған риза сенушілер оларды өлімге дейін сүйген Оны еске алу үшін осы еске алу рәсімдерін қабылдады.
Қауымдастық (1 Қор. 10:16) ешқандай мағынада құрбандық емес. Ол біздің Иеміздің бір рет, біржола біз үшін Голгофада Өзін құрбан еткен кезіндегі кемел құрбандығын еске алады. Оны құтқару құндылығы бар немесе еңбекті арттырады деген оймен тойлауға болмайды. Бұл біз толығымен адасып, дәрменсіз болған кезде, Мәсіх бізді Құдайға құтқару үшін өлгенін еске салады. Біз құтқарылған ұлы құндылықты ойлағанда, мадақ құрбандығы (Евр. 13:15) онымен бірге жүруі керек екені рас, және біз үшін осындай қайғы мен ұятты бастан кешірген Оның енді мәңгі тірі екеніне қуанамыз, енді ешқашан өлім азабына бағынуға тура келмейді.
Біз Оны сенімнің Авторы және Аяқтаушысы ретінде еске аламыз, «Өзінің алдында тұрған қуаныш үшін крестті бастан кешірген, ұятты жек көрген» және қазір «Құдай тағының оң жағында» отырған (Евр. 12:2).
