СҰРАҚ: Мына қарама-қайшы болып көрінетін мәлімдемелерді түсіндіріңізші: «Менің жүзімді көре алмайсың, өйткені ешбір адам Мені көріп, тірі қалмайды» (Мысырдан шығу 33:20 NKJV), және «Өйткені мен Құдайды бетпе-бет көрдім, және менің өмірім сақталды» (Жаратылыс 32:30). «Құдай адам емес, өтірік айтуы үшін» (Сандар 23:19), және «Сонда Жақып жалғыз қалды: және бір Адам онымен күресті» (Жаратылыс 32:24).
ЖАУАП: Біздің Иеміз бізге «Құдай – Рух» екенін айтады (Жохан 4:24). Ешбір адам Құдайды Өзінің мәнінде көре алмайды. Ол «жақындауға болмайтын нұрда» тұрады (1 Тімотеге 6:16), және ешбір адам Оны көрген емес және көре алмайды. Тіпті сол қасиетті періштелік болмыстар, серафимдер, Оның ұлы қатысуында беттерін жауып, бір-біріне: «Қасиетті, қасиетті, қасиетті – Әскерлердің Иесі; бүкіл жер Оның даңқына толы» деп айқайлайды (Ишая 6:1-3).
Дегенмен, Құдай Өзінің таңғажайып мейірімімен адамға қол созуға келісті. Мұны анық ұстау маңызды. Құдай адамға қол соза алады. Адам Оған жете алмайды – Бабыл мұнарасы жобасының апатты аяқталуына куә болыңыз (Жаратылыс 11). Бірақ адамзат тарихының ең басынан бастап Құдай оған қол созды. Едемде, кінәлі жұп «күннің салқын кезінде бақта жүрген Иеміз Құдайдың дауысын естіді, және Адам мен оның әйелі Иеміз Құдайдың алдынан жасырынды» (Жаратылыс 3:8). Құдай адамға осылай қол созғанда, Ол мұны көрінетін түрде жасады.
Мұндай көріністер кейде теофаниялар (құдайдың көріністері) деп аталады. Мысалы, Ежелгі Өсиетте біреуге «Иеміздің періштесінің» көрінгенін оқуымыз мүмкін; оқыған сайын, бұл Құдайдың Өзі көрінетін түрде болғанын түсінеміз. Құдай (және екі періште) Ыбырайымға көрінді (Жаратылыс 18), Жақыппен күресті (Жаратылыс 32:24-30), Мұсамен бетпе-бет сөйлесті (Сандар 12:8), Ешуаға Иеміздің әскерінің қолбасшысы ретінде көрінді (Ешуа 5:13-15), Гедеонға көрінді (Билер 6:11-18), Маноахтың әйеліне көрінді (Билер 3:3-9), және Ежелгі Өсиеттегі басқаларға. Кейбіреулер қорықты. Құдаймен бірге жүруге үйренгендер құрмет көрсетті – Иемізден қорқу – бірақ үрейленбеді.
Құдайдың адамға қол созуының ең жоғары үлгісі, әрине, Жаңа Өсиетте: «Әке Өз Ұлын әлемнің Құтқарушысы етіп жіберді» (1 Жохан 4:14). «Құдай етпен көрінді, Рухта ақталды, періштелер көрді» (1 Тімотеге 3:16). Періштелер өз Жаратушысының жүзін алғаш рет «жөрмекке оралған, ақырда жатқан нәрестеге» қарағанда көргенін түсіну қандай таңғажайып (Лұқа 2:8-16). Иеміз Исаның жер бетінде болуының бір үлкен мақсаты – Әкені Өзінің сүйіспеншілік жүрегімен толықтай ашу болды. Ол: «Мені көрген адам Әкені көрді» деді (Жохан 14:9). Ал Оның өлімі мен қайта тірілуінен кейін, Оның Әкесі енді біздің де Әкеміз (Жохан 20:17).
Балаам «Құдай адам емес, өтірік айтуы үшін» деп айтқанда дұрыс айтты (Сандар 23:19). Бірақ Өзінің шексіз, таңғажайып мейірімімен, Құдай адам болуға иілді. Және Иеміз Иса, адам ретінде, қазір аспанға көтеріліп, Құдайдың оң жағына отырды (Еврейлерге 1:3,13). Ол біздің атымыздан, біздің Ұлы Бас діни қызметкеріміз және Әке алдындағы Қорғаушымыз ретінде сол жерде (Еврейлерге 4:14; 1 Жохан 2:1). Шынында да, забуршының сөздерімен айтқанда, «Бұл Иеміздің ісі болды; бұл біздің көзімізге таңғажайып» (Забур 118:23).
Құдай адамға Өзінің қатысуына көтеру үшін түсті: «Және осылайша біз әрқашан Иемізбен бірге боламыз» (1 Салоникалықтарға 4:17). Мәңгілік бойы, «Құдайдың шатыры адамдармен бірге, және Ол олармен бірге тұрады, және олар Оның халқы болады. Құдайдың Өзі олармен бірге болады және олардың Құдайы болады» (Аян 21:3). Елшімен бірге біз: «О, Құдайдың даналығы мен білімінің байлығының тереңдігі! Оның үкімдері қандай іздеуге болмайтын және Оның жолдары қандай табылмайтын!» деп айқайлай аламыз (Римдіктерге 11:33).
