Бейбітшіліктің әртүрлі аспектілерін салыстыра отырып, Жохан 14:27-де Иеміз бізге қалдырған бейбітшілік пен бізге берген бейбітшіліктің аражігін ажырататынын атап өткен жөн. «Мен сендерге бейбітшілік қалдырамын» дегеніміз – күнәнің әрбір сұрағына қатысты Құдаймен татулық.
Ол Өзінің айқышының қанымен татулық орнатты және оның жаңалығын Өзінің қайта тірілген күні, Өзінің шәкірттерінің ортасында тұрып, оларға «сендерге бейбітшілік болсын» деп сәлем бергенде жеткізді. Ол оларға татулық орнатылған істің куәсі ретінде Өзінің қолдары мен қабырғасын көрсетті және оларды басқаларға осыны жеткізуге жіберді. (Жохан 20:19-21).
Бұл Оның өлімінің қымбат мұрасы еді. (Біз оны Римдіктерге 5:1-де табамыз, өйткені біз Құдайдың Оның біздің күнәларымыз үшін берілгені және біздің ақталуымыз үшін қайта тірілгені туралы куәлігіне сенеміз.) Бұл ар-ождан тыныштығы. Оған ешқашан қажет болған жоқ: бізге қажет болды, және Ол оны жасап, бізге қалдырды.
Менің бейбітшілігім
Бірақ Иеміз бейбітшіліктің тереңірек сипаты туралы айтуды жалғастырады – «Менің бейбітшілігімді сендерге беремін». Бұл Оның Әкесімен әрдайым бірге жүрген бейбітшілігі; Оның сүйіспеншілігіне сүйеніп, Өзін толығымен Оның барлық жолдарына бағындыру арқылы берілетін тыныш, мазасыз бейбітшілік.
Ол оны Өзінікі деп сипаттайды және оны бізге толығымен береді – әлем беретіндей емес (өйткені ол көп және жомарт берсе де, ол беріп жібереді), бірақ бізді оны Өзімен бірге иеленуге әкеледі. Бұл қағида мұнда Оның бейбітшілігіне қатысты қолданылады, бірақ Ол беретін барлық нәрсеге қатысты шындық: Оның қуанышы (Жохан 15:11), Оның даңқы (Жохан 17:22) және Оның Әкесінің сүйіспеншілігіндегі орны (Жохан 17:23, 26).
Бұл екінші бейбітшілік, өзінің кемел тәртібімен келетін, жүректің тыныштығы; Әкенің жақсы танылған сүйіспеншілігінде Мәсіхтің тыныштық орнын өзінікі деп тапқан жүректің тыныштығы. Біз оны Өзінің абсолютті сыйы арқылы өзіміздікі деп санауға және оны жағдайлардың барлық қысымы мен қиындықтары арқылы іс жүзінде өмір сүруге құқылымыз.
Тағы да ол Қолостықтарға 3:15-те ресми түрде айтылады: «Мәсіхтің бейбітшілігі жүректеріңде билік етсін», ондағы барлық нәрседе өзінің баталы билігін ұстап, «сендер бір денеде шақырылғансыңдар», және осылайша біздің басқа мәсіхшілермен қарым-қатынасымызда да.
Құдайдың бейбітшілігі
Тек Філіпіліктерге 4-те уәде етілген бейбітшіліктің қатты шартты сипатын атап өту ғана қалады. Бірақ жалғыз шарт – бізді ауыртпалыққа салатын нәрселермен Құдайға сену, оны жүрегімізге ауыртпалық ретінде көтерудің орнына, қамқорлықты Оған жүктеу. Бұл енді сынақ сахнасынан өткен адам ретіндегі Мәсіхтің бейбітшілігі емес, бірақ ешқандай сынақ лебі келмеген тақтағы Құдайдың бейбітшілігі, Ол біздің жүрегіміз бен ақыл-ойымызды сақтайтынына кепілдік береді.
Егер біздің кедей жүректеріміз оның мүлдем түсініксіз екенін айтса, Құдай оны алдын ала білген және бізге оның «барлық түсініктен жоғары» екенін айтады. Ол бізден оны түсінуді күтпейді, бірақ Оның сөзіне Оған деген қарапайым жүрек сенімімен әрекет ету арқылы біз оның шындығын түсінеміз. Ол бізбен әрдайым көбірек болсын.
