Иса он екі жасында да Иерусалимдегі ғибадатханада отырды – Әкесінің істері Оның ең жоғары басымдығы екеніне сенімді болды. Сол кезде де Ол өмір бойы үзілмеген толық берілгендікті көрсетті. Сол ғибадатханада Ол заңгерлерді тыңдады, оларға сұрақтар қойды және олар Одан сұрағанда таңғажайып жауаптар берді. Інжілдер Оның балалық шағы немесе жастық шағы туралы басқа ештеңе айтпағандықтан, Ол бұл уақытта көпшілік алдына шықпаған деп болжауға болады. Ол Құдайға тәуелділікпен, Өзінің көпшілік қызметін бастауға белгіленген уақытты шыдамдылықпен күтті.
Шамамен он сегіз жылдан кейін Иеміз Исаны Жохан Иорданда шомылдырды. Құдай Ұлының өміріндегі осы жаңа кезеңнің басталуы туралы не айтылғанын көру өте қызықты. Ол ешқандай үлкен хабарландыру жасамады, ешқандай кереметтер көрсетпеді және өзін алға шығармады. Керісінше, Ол Өзінің көпшілік қызметінің басында, Жохан Оны Иордан өзенінде шомылдырғанда дұға етті. Оның көктегі Әкесімен тығыз қарым-қатынасы Оның қызметінің бастау нүктесі болды. Ол істеген барлық нәрсе осы тірі қарым-қатынас көзінен келді. Бұл жағынан Ол біздің ұлы Үлгіміз!
«Ешбір мәсіхшінің рухани өмірі оның дұға өмірінен терең емес» делінген. Біз адамдардың алдында руханилықты көрсетуге тырысуымыз мүмкін, бірақ сіздің бөлмеңізде (Мат. 6:6), ешкім сізді көрмейтін және сіз Құдаймен жалғыз қалған жерде, барлық өзін-өзі көрсету аяқталады. Мартин Лютер, Джордж Уайтфилд, Джон Уэсли, Дэвид Брейнерд, Джордж Мюллер, Хадсон Тейлор, Дуайт Лайман Муди, Чарльз Стадд, Дэвид Ливингстон және Иеміздің басқа да көптеген қызметшілері дұға адамдары болды. Біз оларды бүгінде Құдай олар арқылы істеген істері үшін білеміз. Бірақ мұның себебі, әсіресе олардың Құдай алдында берілгендікпен көп уақыт өткізгендігінде, осылайша Шебердің қолында пайдалы ыдыстарға айналғандығында.
