Исраил қысым астында болды. Оларға тағы да жаулар шабуыл жасады, бұл жолы ханаандықтардың патшасы Жабин мен оның әскербасы Сисера.
Құдай Исраилге жеңіс бергеннен кейін, Дебора – пайғамбар әйел және би – мен Барақ ән айтты. Онда олар Исраил тайпаларының әрқайсысының шайқасқа қосылу шақыруына қалай жауап бергенін сипаттады. Кейбіреулері шайқасқа қатысты, басқалары бас тартты.
Ғилақад соңғысын істеді. Бұл аймақтың атауы мұнда сол жерде тұратын Ғад тайпасына және Қанахан жері жаулап алынған кезде Иордан өзенінің шығысында қалған Манасаның жарты тайпасына қатысты. Тіпті сол кезде де олар Уәде етілген жердегі мұрасын иемденуге жеткілікті міндеттеме мен қызығушылық танытпады. Ал қазір ше? Олар Иорданның арғы жағында демалып жатты. Бұл жалқау демалыс, шайқасудан бас тарту болды. Олар мазаланғысы келмеді.
Дан тайпасы кемелерде қалды. Ол Қанахан жеріндегі басқа тайпаларға қосылған еді, бірақ өз тайпалық аумағындағы жауларды жеңе алмады. Керісінше, ол аморлықтарға өзін тауларға айдап жіберуге мүмкіндік берді (Билер 1:34). Дандықтар Құдайдың күшін қалай пайдалану керектігін білмеді, сондықтан қазір де олар шайқасудың орнына кемелеріне қайта оралды.
Ашердің тұрғылықты жері Жерорта теңізінде орналасқан, ландшафт тұрғысынан тартымды және кемемен сауда жасауға қолайлы. Олардың қалауы бойынша солай қалуы керек еді. Бұл тайпа "өз шығанақтарында қалды".
Төрт жарым тайпаның ешқайсысы Құдайдың мүдделеріне және Оның халқының қажеттіліктеріне пайдалы болмады. Яһуда өз хатында, керісінше, бізді "біржола әулиелерге берілген сенім үшін ынтамен күресуге" шақырғанда ешқандай сылтау бермейді (Яһуда 3). Біз шақыруды естиміз бе және оған жауап береміз бе, әлде жеңілдік пен тыныштықты қалаймыз ба?
