Еврейлерге хат кітабы Иса Мәсіхтің Құдай Ұлы ретіндегі даңқын алдымызға қоюдан басталады: «Ол Оның даңқының жарқырауы және Оның тұлғасының нақты бейнесі болғандықтан» (Евр. 1:3).
Екінші тарау Иса Мәсіхтің Адам Ұлы ретіндегі даңқын алдымызға қояды. Бұл тарау бізге бірінші адам Адам сәтсіздікке ұшыраған жерде, Иса Мәсіх оның жоғалтқан барлық нәрсесін қайтарғанын еске салады. Еврейлерге хаттың бірінші тарауы бізге Иса Мәсіхтің періштелерден артық екенін көрсетті; бірақ біздің аятымыз Оның өлім азабы үшін періштелерден аздап төмендетілгенін, Ол біз үшін өлімнің дәмін татуы үшін екенін көрсетеді. Бірақ біз Оны қазір қалай көреміз? Ол қазір даңқ пен құрметке ие болған. Ол қазір даңқтағы Адам, Құдайдың оң жағындағы Адам! Құдай құрметтеуді қалайтын Адам!
Біз бұл қасиетті Тұлғаны Адам Ұлы ретінде көреміз (2:6). Бұл мессиандық термин, ол бізге келешекте Оны күтіп тұрған барлық нәрсені еске салады. Біз Оны Иса ретінде көреміз, өйткені Ол Құтқарушы (2:9). Біз Оны бізді Құдайдың даңқы үшін бөліп қоятын Қасиетті Етуші ретінде және біздің құтқарылуымыздың Басшысы ретінде көреміз (2:10–11). Біз Оны сондай-ақ біздің мойындауымыздың Елшісі және Жоғарғы діни қызметкері ретінде көреміз (3:1). Ол екінші тараудың қалған бөлігінде көптеген ұлдарды даңққа әкелетін, бізді Өзінің бауырлары деп атаудан ұялмайтын, Өзінің халқын Әкесінің алдында басқарып тұрған Біреу ретінде алдымызға қойылған (2:12–13). Бірақ қазір, Өзінің Адамдығына байланысты, Ол «Құдайға қатысты істерде мейірімді және адал Жоғарғы діни қызметкер, халықтың күнәларын өтеу үшін» (2:17).
