21 Сонда Құдай Ие адамды терең ұйқыға батырып, ұйықтап жатқанда оның бір қабырғасын алып, соның орнын етімен жауып тастады. 22 Құдай Ие осы қабырғадан әйел жасап шығарып, оны адамға алып келді.
23 Риза болған адам былай деді:
«Міне, бұл — сүйек, өз сүйегімнен шыққан,
Әрі тән, өз тәнімнен шыққан!
Ол әйел деп аталатын болсын,
Себебі ол еркектен алынып жасалған».
24 Сондықтан еркек әке-шешесін тастап, әйеліне берік қосылады, сөйтіп екеуі біртұтас болады.
25 Адам мен оның әйелі жалаңаш еді, ал олар бұған ұялған жоқ.
17 Адамға Құдай Ие былай деді: «Әйеліңнің тілін алып, Мен тыйым салған ағаштың жемісінен жеген сенің кесіріңнен жердің топырағын қарғыс атты! Бұдан былай тамағыңды өмір бақи бейнет шегіп топырақтан өсіріп жейтін боласың. 18 Жердің топырағы саған тікенектер мен ошағандарды қаулатып, сен далада өсетін дәнді дақылдармен қоректенетін боласың.
19 Өзің жаратылған жердің қойнына қайтып кіргенше, жейтін наныңды маңдай теріңді төгіп жүріп табатын боласың. Сен топырақтан жаратылдың, қайтадан топыраққа айналасың!»
20 Адам әйеліне Хауа (яғни «Өмір сүруші») деген ат қойды. Себебі ол өмір сүруші адамзат атаулының түп анасы болатын болды.
Жаратылыс 3-те Адам мен Хауаның құлағанға дейін Құдаймен болған баталы қарым-қатынасын қалай жоғалтқанын оқимыз (Жар. 2:21–25). Алайда, құлаған күйінде де адам жақсылық пен жамандықты біле алатын, бірақ оның жамандыққа қарсы тұруға немесе тек жақсылық жасауға қабілеті болмады. Бұл қабілет үшін жаңа табиғат қажет. Құдай, мейірімділікпен, Адам мен Хауаны құлағаннан кейінЕдем бағынан шығарды; әйтпесе, олар ешқандай емдеусіз құлаған күйінде қалар еді. Құдай не істеді? «Ол адамды қуып шығарды; және Ол Едем бағының шығысына керубімдерді және әр жаққа бұрылатын жалындаған қылышты қойды, өмір ағашына баратын жолды күзету үшін» (3:23–24).
Тәрбиесінде Құдай Адам мен Хауаның мойынсұнбаушылықтарының салдарын тартуына себеп болды: «Сенің кесіріңнен жер қарғысқа ұшырады; өміріңнің барлық күндері одан еңбекпен жейсің. Ол саған тікенектер мен қаулар шығарады, және сен дала шөбін жейсің. Жерге қайтқанша, маңдайыңның терімен нан жейсің, өйткені сен одан алындың; өйткені сен топырақсың, және топыраққа қайтасың» (17–19-тармақтар). Қандай салтанатты! Дегенмен, біз Адамның әйелін Хауа деп атағанын оқимыз, бұл «өмір» дегенді білдіреді, барлық тірілердің анасы (20-тармақ). Содан кейін Құдай оларды құрбандыққа шалынған жануарлардан жасаған киімдермен киіндірді.
Құдайдың құқықтарына ешқандай ымырасыз, рақым үстемдік етті. Бұл Киелі жазбадағы «рақым мен шындықтың» мысалы. Құдайға мадақ!
