Мәсіхпен қоректенген жүректермен күреске кіру қандай бақытты іс. Егер біз жауға Мәсіхсіз жүректермен қарсы шықсақ, жеңіліске ұшырайтынымыз анық. Бүгін, ертең, әр сәтте Мәсіхпен қоректенейік, сонда біз бірінші белгі берілгенде көтеріліп, жеңіске жетуге дайын боламыз.
Иә, сүйіктілер, бұл Тұлға; біздің асымыз – Мәсіхтің Өзі – шындықтар да, артықшылықтар да емес, Оның Өзі – және Ол бізге мұнда үш түрлі қырынан тағам ретінде ұсынылған: Пасха, жердің ескі дәні және Манна.
Қанахандағы бұл Пасха Мысырда халық тойлаған мейраммен бірдей, бірақ олар бір-бірінен қаншалықты ерекшеленді. Ол жерде олар өз кінәларын сезінген, қашуға асыққан, қараңғылық пен соттың ортасында Пасха қозысының қанымен қорғалған халық еді. Мұнда олар Қанаханға аман-есен жеткен, Мысырдың айыптауының соңғы іздерінен құтылған халық – өлімнен өткен, бірақ барлық баталарының негізі болып табылатын бастапқы нүктеге толық бейбітшілікпен оралған, олар үшін айқышта өлтірілген Мәсіхтің ескерткіштерінің айналасында отырған халық.
Қанахандағы Пасха мәсіхші үшін Иеміздің Кешкі Асына сәйкес келеді. Және назар аударыңыз, бұл тұрақты тағам; ол даңқта тоқтамайды. Тек қана, бұл енді Оның жоқтығы кезінде тойланатын Иеміздің өлімін еске алу болмайды, сондай-ақ бізге оны еске түсіретін нақты бір нәрсе қажет болмайды, өйткені біздің көздеріміз тақтың ортасында Қозының Өзін, сойылғандай етіп көреді, Ол айқышта негізделген жаңа жаратылыстың көрінетін орталығы, мәңгілік батаның негізі мен тірегі, миллиондаған адамдар табынып, жалпыға ортақ ғибадатпен қарайтын нысан.
