2 Уа, Жаратқан, Сенің даңқың жайлы естігенмін,
Ием, істеріңе қатты таңырқап келемін.
Осы заманда да сондайларды жасай гөр,
Тірі кезімізде оларды паш ете гөр,
Қаһарыңда мейіріміңді ескере гөр.
13 Бұл жер Меріба (Ұрсу) суы деп аталып кетті. Себебі Исраилдің үрім-бұтағы сол жерде Жаратқан Иеге ұрсып, Ол Өзінің киелі екенін көрсетті.
1 Жаратқан Иеге мақтау айтыңдар,
Оның есімін атап сиыныңдар,
Ұлы істерін халықтарға хабарлаңдар!
2 Иемізге ән салып, Оны мадақтаңдар,
Барлық кереметтерін паш қылыңдар,
3 Оның киелі атымен мақтаныңдар,
Жаратқанға сиынатын сендер, шаттаныңдар!
4 Иемізге әрі құдіретіне ден қойыңдар,
Дәйім Оның еркін білуге ұмтылыңдар!
5 Ұмытпаңдар Оның жасаған кереметтерін,
Ғажап істері мен шығарған шешімдерін,
6 Уа, Оның құлы Ыбырайымның ұрпақтары,
Жақыптан тарағандар, таңдаулы адамдары!
7 Ол — біздің Құдайымыз, Жаратқан Ие,
Бүкіл әлемге Өзі билік жүргізуде.
8 Мәңгі есінде сақтайды Ол өз Келісімін,
Келер мың буынға да бұйырған өсиеттерін —
9 Ыбырайыммен жасаған Келісімін,
Ысқаққа да антпен берген сол уәдесін,
10 Жақыпқа оны ереже қылып бекітті,
Исраил үшін тұрақты Келісім етті.
11 «Мұралық үлесің етіп беремін саған
Қанахан елін» деді сонда Жаратқан.
12 Сол кезде бұл әулет әлі де аз болатын,
Азғана кірме болып сонда тұратын.
13 Олар елден елге көшіп-қонатын,
Патшалықтарды аралап орнығатын.
14 Ал Құдай ешкімге соларды жәбірлетпеді,
Олар жайлы патшаларға қатаң ескертті:
15 «Тағайындағандарыма еш тиіспеңдер,
Пайғамбарларыма зұлымдық істемеңдер!»
16 Тәңір Ие ашаршылық жіберді елге,
Талқандап тамақ қорының бәрін де.
17 Алдарынан шығарды Ол бір жігітті,
Мысырға құлдыққа сатылған Жүсіпті.
18-19 Тәңірдің сөзі оның мінезін сынап болғанша,
Алдын ала айтқандары орындалғанша,
Жүсіптің аяқтары қысылып бұғауланды,
Мойнына оның темір құрсау салынды.
20 Патша сонда адам жұмсап, Жүсіпті босатты,
Халықтардың билеушісі оны азат етті,
21 Тіпті өз сарайының басқарушысы қылды,
Жүсіпке бар иелігін басқартып қойды,
22 Төрелерінің үстінен оның бұйрығын жүргізді,
Жүсіпке басшыларын даналыққа үйреткізді.
23 Содан кейін Исраил Мысырға көшті,
Жақып жат жерлік боп Хам елінде қоныс тепті,
24 Жаратқан Ие сонда халқын өсімтал етті,
Оның санын дұшпанынан басым етті,
25 Ол Мысырға Исраил халқын жек көргізді,
Өзінің құлдарына қарсы сұмдық жасатқызды.
26 Иеміз қызметшісі Мұсаны жолдады,
Сондай-ақ Өзі таңдап алған Һаронды.
27 Бұлар Жаратқан Иенің ғажап істерін —
Хам елі Мысырда Оның мына кереметтерін
Халық арасында іске асырып көрсетті:
28 Тәңір Ие қараңғы түсіріп түнек етті елді,
Себебі Мысыр Оның сөзіне бағынбай келді.
29 Елдің суларын Ол қанға айналдырды,
Ондағы балықтарды құртып жоқ қылды,
30 Мысырдың жерін қаптап кетті құрбақалар,
Патшаның бөлмесін де жайлап алды олар.
31 Иеміз айтқанда шыбын-шіркей құжынады,
Әрі масалар да бүкіл елді қаптады.
32 Жаратқан жаңбырды бұршақпен ауыстырды,
Найзағайдың отын жерге жаудырды.
33 Жүзім мен інжір ағаштарын құлатты,
Елдегі бар ағаштарды қиратты.
34 Иеміз айтқанда шегірткелер қаптады,
Сансыз көп шегіртке құрттары құжынады,
35 Жердің жасыл шөбінен түк қалдырмады,
Егіндіктегі бар астықты жалмады.
36 Ақыры Ол елдегі бар тұңғышты өлтірді,
Мысырлықтардың мақтанышы солар еді.
37 Жаратқан Ие Мысырдан халықты
Сыйға алған алтын-күміспен алып шықты,
Руларындағы біреу де шаршап-шалдықпады.
38 Халық кеткенде мысырлықтар қуанды,
Өйткені қорқыныш биледі оларды.
39 Жаратқан Исраилді бұлтпен жапты,
Түнде от оларға сәулесін шашты.
40 Халық ет сұрағанда Ол бөденелер жіберді,
Аспаннан түскен нанмен тойындырды,
41 Жартасты жарып, содан су ағызды,
Су шөлді жерлермен өзендей сарқырады.
42 Себебі Жаратқан киелі сертін ескерді,
Қызметшісі Ыбырайымға соны берген еді.
43 Осылай Ол алып шықты халқын шаттықпен,
Таңдап алған адамдарын зор қуанышпен,
44 Өзге ұлттардың жерін оларға берді,
Бөтен халықтың еңбегін де иемдендірді,
45 Енді Оның халқы жарлықтарын орындасын,
Заңдарын да ұдайы берік сақтасын.
Лайым Жаратқан Ие мадақталсын!
Забур 104-тен 107-ге дейін тамаша тізбекті құрайды. Забур 104 «Жаратқан Иені мадақтаңдар!» деп аяқталады, ал Забур 105-тің бірінші тармағы «Жаратқан Иеге алғыс айтыңдар!» деп жауап береді. Бұл үлгі қайталанады, өйткені ұқсас өрнектер бір забурды келесісімен байланыстырып, қуанышты мадақтау тізбегін жасайды.
Забур 104 жаратылыс Құдайына бата берді, содан кейінЗабур 105құтқарушы Құдайды дәріптеді. Бірақ Забур 106 басқаша сипат алады. Құдайдың мейіріміне қарамастан, забуршы: «Біз күнә жасадық» (Заб. 106:6) деп мойындауы керек. Забур 105 Құдайдың құтқарушы күшін қарастырса, Забур 106 Оның халқының қайталанған, табанды сәтсіздіктерін баяндайды. Бұл қасіретті тізім. Мысырда және Қызыл теңізде олар Оны айыптады; шөлде олар Оны сынады (7–15-тармақтар). Олар Мұса мен Аронға қызғанды, алтын бұзауға табынды және алғаш жақындағанда уәде етілген жерді менсінбеді (16–27-тармақтар). Олар Баалға бет бұрды, содан кейін қақтығыс суларында Жаратқан Иемен таласты (28–32-тармақтар; Санақ 20:13-ті қараңыз). Тіпті жерде де олар Құдайдың жауларымен соғыспады, керісінше оларға қосылды (34–39-тармақтар). Забуршының сөздері қаншалықты орынды: «Олар өздерінің Құтқарушысы Құдайды ұмытты» (21-тармақ).
Забур 104 пен 105 Құдайдың істерін ұлықтағанын, бірақ Забур 106 халық Оның істерін ұмытқанын айтатынын атап өткен жөн (13, 21–22-тармақтар). Нәтижесінде олар пұтқа табынушылардың істерін үйренді, бұл көп ұзамай олардың өздерінің ластаушы істеріне айналды (35, 39-тармақтар). Егер біз Жаратқан Иенің не істегенін ұмытсақ, біз де сол бақытсыз жолмен жүреміз.
Забур 106-ның ақыны Мұсадан кейін көп ғасырлар өткен соң өмір сүргені анық, өйткені халық адалдықсыздықтан қазірдің өзінде тұтқында болған. Соған қарамастан, ол Құдайдан оларды қайта жинауды сұрайды (46–47-тармақтар), және ол: «Жаратқан Иені мадақтаңдар!» деп аяқтайды. Біз Құдайдан алыстап кеттік пе? Біз де Оны іздей аламыз, өйткені Ол қаһарында мейірімділікті есіне алады (Хаб. 3:2).
