Төмендегі мәтінді Чарльз Стадд (1860 - 1931), Қытайда, Үндістанда және Африкада Құдайға қызмет еткен британдық миссионер жазған. Ойларды белгілі бір сақтықпен және әзілмен қабылдау керек. Дегенмен, Құдай оларды біздің жүрегімізге әсер ету үшін қолдана алады:
ОН ТЫҢШЫ ШОКОЛАД БОЛДЫ. Олар еріп, Исраилдің бүкіл қауымына жайылып, оларды ШОКОЛАДТЫ КРЕМДЕРГЕ айналдырды — «жұмсақтар», алдындағы от пен суға қарсы тұрудан қорықты. Құдай олардың бәрін қайтадан кастрюльге салып, шөлде қырық жыл қайнатып, сол жерде қалдырды. Ол шоколадтарды пайдаланбайды. Ол ұсақ-түйектерді емес, «шоколадтарды» жек көреді; өйткені Ол: «Сендердің кішкентайларың адамдарды тыңдап, Мені жек көргендіктен жоғалтқан уәде етілген жерді мұра етеді» деді (Сандар 13).
ЖОНА бір кездері шоколад сарбаз болды. Африкаға баруды бұйырғанда, ол Ливерпульге барып, Америкаға кемемен кетті. Бақытына орай, ол дауылға және китке тап болды, олар үш күндік нұсқаудан кейін оған қалай дұға етуді және мойынсұнуды үйретіп, оны қайтадан дұрыс жолға салды (Жона 1).
Құдай халқы арасындағы кішкене жел сияқты шоколадтарды ештеңе де көрсетпейді. Пауыл мен Барнабаста бір кездері сондай болған. Тәжірибеге сүйене отырып, мен сол кезде бірден тұманға түскен бірнеше шоколад болған деп ойлаймын!
Оған дейін олар пұтқа табынушыларға барамыз деп ант берген; бірақ П. мен Б. арасындағы бұл жел оларды тоқтатты. Егер олар ШОКОЛАДТАН ЖАСАЛМАҒАНДА, олар: «Пауыл мен Барнабас арасындағы бұл іс мені Құдайға жақынырақ болуға және Оның маған айтқанын дәлірек және уақытында орындауға мәжбүр етеді; сондықтан мен Африкаға ертерек барамын — болды!» дер еді.
Қиындықтар, қауіптер, аурулар, өлім немесе бөлінулер шоколадтардан басқа ешкімді Құдайдың еркін орындаудан тайдырмайды. Біреу жолда арыстан бар десе, нағыз христиан дереу: «Бұл мен үшін жеткіліксіз ынталандыру; менің баруым үшін тағы бір-екі аю керек» деп жауап береді. C.T.S.″
