«Өзіңе ұлы істер іздейсің бе? Оларды іздеме». (Еремия 45:5) Христиандық қызметте де ұлы болуға, өз есіміңді журналдардан көруге немесе радиодан естуге деген нәзік азғыру бар. Бірақ бұл үлкен тұзақ. Ол Мәсіхті даңқтан айырады. Ол бізді тыныштық пен қуаныштан айырады. Және ол бізді Ібілістің оқтарына басты нысана етеді.
Ол Мәсіхті даңқтан айырады. К. Х. Макинтош айтқандай: «Адам немесе оның жұмысы ерекше болған кезде әрқашан үлкен қауіп бар. Ол Иса Мәсіхтің Өзінен басқа ешкімге немесе ештеңеге назар аударылған кезде Шайтан өз мақсатына жететініне сенімді болуы мүмкін. Жұмыс ең үлкен қарапайымдылықпен басталуы мүмкін, бірақ жұмысшының қасиетті қырағылығы мен руханилығының жетіспеушілігінен, ол өзі немесе оның жұмысының нәтижелері жалпы назарды аударып, ол Ібілістің тұзағына түсуі мүмкін. Шайтанның ұлы және тоқтаусыз мақсаты – Иса Мәсіхті қорлау. Егер ол мұны христиандық қызмет сияқты көрінетін нәрсе арқылы жасай алса, ол сол уақытта одан да үлкен жеңіске жеткен болады». Денни де жақсы айтқан: «Ешбір адам бір уақытта өзінің ұлы екенін және Мәсіхтің таңғажайып екенін дәлелдей алмайды».
Біз бұл процесте өзімізді тонаймыз. Біреу: «Мен ұлы болуға тырысуды тоқтатқанға дейін қызметте шынайы тыныштық пен қуанышты ешқашан білмедім», – деді.
Ал ұлы болуға деген ұмтылыс бізді шайтандық шабуылға оңай нысана етеді. Танымал тұлғаның құлауы Мәсіхтің ісіне үлкен айып әкеледі.
Шомылдыру рәсімін жасаушы Жохан ұлылыққа деген кез келген талаптардан мұқият бас тартты. Оның ұраны: «Ол өсуі керек; мен азаюым керек».
Біз де Иеміз бізді жоғары көтерілуге шақырғанға дейін ең төменгі орынға отыруымыз керек. Әрқайсымыз үшін жақсы дұға: «Мені кішкентай және белгісіз етіп сақта, тек Мәсіх сүйіп, бағаласын».
Назарет кішкентай жер болды – және Ғалилея да солай болды.
