Құдай біздің барлық ауруларымызды емдей ме? 1-бөлім
Жақында мен христиандық журналдан «Құдай біздің барлық ауруларымызды емдейді» деген мақаланы оқыдым, онда Мысырдан шығу 15:26 және 1 Петір 2:24 сілтеме жасалған. Адамдардың емдеу тақырыбына қатысты әртүрлі пікірлері болғандықтан, Киелі кітапта бұл туралы тағы не айтылғанын қарастырайық.
ҚҰДАЙДЫҢ УӘДЕЛЕРІ
Ескі Өсиеттегі және Жаңа Өсиеттегі Құдайдың уәделері арасында айырмашылықтар бар. Ыбырайымға үлкен атақ пен Қанахан жері оның көптеген ұрпақтары үшін уәде етілді (Жаратылыс 12:1-3; 17:8). Мойынсұнған яһудилерге ұзақ өмір, өркендеу және жауларына қарсы жеңіс уәде етілді (Заңды қайталау 6:1-2; Забур 128:1-2). Ескі Өсиетте яһудилерге берілген уәделердің көпшілігі физикалық немесе материалдық баталарға қатысты болды.
Екінші жағынан, Жаңа Өсиетте Құдайдың ертедегі Шіркеудегі сенушілерге берген уәделері мәңгілік өмір, Киелі Рух, бейбітшілік және Мәсіхтің қайта оралуы болды (Ефестіктерге 1:13; Філіпіліктерге 4:7; Еврейлерге 10:36-37; 1 Жохан 2:25). Барлығы рухани баталар, физикалық емес (Ефестіктерге 1:3). Біз Ескі Өсиеттегі яһудилерге берілген физикалық баталар туралы уәделерді Жаңа Өсиеттегі христиандарға қолданбауға мұқият болуымыз керек.
ЕСКІ ӨСИЕТ КЕЗІНДЕГІ ЕМДЕУ
Киелі кітап барлық шынайы емдеу Құдайдан келеді деп үйретеді (Забур 103:2-3; 107:17-20; Ошия 11:1-3). Еврей сөзі rapa «емдеу» немесе «қалыпты жағдайға келтіру» дегенді білдіреді. Бірақ дене процестері қартаюға байланысты азаятындықтан, әсіресе жасымыз ұлғайған сайын, мінсіз денсаулық деген нәрсе жоқ.
Ескі Өсиетте Құдай яһудилерге оларды аурудан қорғайтынын және емдейтінін шартты уәделер берді. Шарт олар Құдайдың бұйрықтарын орындауы, Оның көзінде дұрыс нәрсені істеуі және пұтқа табынушы құдайларға ермеуі керек болды. Ол сондай-ақ түсік тастаулар болмайтынын, бала көтере алмайтын жұптар болмайтынын, жас төлдерді туа алмайтын жануарлар болмайтынын және олардың жаулары олар қорғалған аурулармен зардап шегетінін уәде етті (Мысырдан шығу 15:25-26; 23:25-26; Заңды қайталау 7:14-15). Жаңа Өсиетте мұндай уәделерді таппаймыз.
Мысырдан шығу 15:26 – «Мен сендерге мысырлықтарға әкелген аурулардың ешқайсысын әкелмеймін, өйткені Мен сендерді емдейтін Жаратқан Иемін» – мен оқыған журнал мақаласында контексттен тыс дәйексөз келтірілген. Бұл аят Мысырдан Қанаханға бара жатқан Исраил балаларына қатысты, бірақ бүгінгі бізге емес. Әйтпесе, біз әлі де Құдайдың күнделікті тамақ үшін манна жинау туралы уәдесін талап ете аламыз!
Ескі Өсиетте ғажайып емдеудің көптеген мысалдары бар. Мысалы, патша Езекия ауырып, өлуге жақын болғанда, ол дұға етті және Құдай оған тағы 15 жыл өмір сүруге рұқсат берді (2 Патшалықтар 20:5-6).
Иса, ЕМДЕУШІ
Ол жер бетінде болғанда, Жаратқан Ие Оған әкелінгендердің бәрін емдеді (Матай 8:16-17). Иса мұны Ишая пайғамбарлық еткенін айтты (Ишая 53:4). Бұл ғажайыптар Оның құдіретті күшін көрсетті (Матай 11:2-5; Жохан 20:30-31). Жаратқан Ие әлі де барлық ауруларды емдейді, сондықтан біз әрбір емдеу жағдайында Құдайды мойындауымыз керек. Болашақта Ол Мыңжылдық кезінде жер бетінде билік етуге оралғанда, Киелі кітап бізге Жаратқан Иенің барлық ауруларды емдейтінін айтады (Ишая 33:24; Еремия 30:17). Бірақ бұл болашақ уақытқа арналған, бүгінгі күнге емес.
Жаратқан Иеге қатысты Петір өзінің бірінші хатында Ишаядан дәйексөз келтірді: «Оның жараларымен сендер емделдіңдер» (Ишая 53:5; 1 Петір 2:24). Емдеудің бұл түрі – келесі аятта «Өйткені сендер адасқан қойлар сияқты едіңдер, бірақ қазір сендер жандарыңның Шопаны мен Бақылаушысына оралдыңдар» (1 Петір 2:25) деп сипатталған – рухани, күнәкар адамдар мен Құдай арасында. Сондай-ақ, ол өткен шақта, қазіргі шақта емес. Бұл аят Мәсіхтің айқышта азап шегіп, біздің орнымызға өлгенін білдіреді, сонда біздің күнәларымыз кешіріліп, Құдаймен қарым-қатынасымыз қалпына келтіріледі. Оның физикалық емдеуге еш қатысы жоқ; ауыр науқас христианға Мәсіхтің жараларымен ол физикалық емделді деп айту қате болар еді. 1 Петір 2:24 де жоғарыда аталған журнал мақаласында контексттен тыс дәйексөз келтірілген. Бұл аят физикалық емес, рухани емдеу туралы.
ӨЗІН-ӨЗІ ЕМДЕЙТІН ДЕНЕЛЕР
Біздің денелеріміз көптеген жарақаттар мен аурулардан өздігінен емделуге таңғажайып түрде жасалған. Тірі жасушалар үнемі ауыстырылып отырады. Егер біз саусағымызды кесіп алсақ, жара өздігінен емделеді. Сынған сүйектер қайта бірігеді. Дәрігерлер көптеген шағымдардың таңертеңге қарай жақсаратынын біледі. Біздің иммундық жүйеміз жеңіл суық тию мен тамақ инфекцияларын автоматты түрде түзете алады. Бір көрнекті дәрігер: «Көптеген жөтелдер әдетте 1-3 апта ішінде емдеумен немесе емдеусіз өздігінен емделеді» деп жазды. Дәуіт: «Мен Сені мақтаймын, өйткені мен қорқынышты және таңғажайып жасалғанмын» деп жазды (Забур 139:14).
ҮЛКЕН СУРЕТ
Жаратылыс 1-2-де Құдай ауру, ауырсыну немесе өлім болмаған мінсіз әлемді жаратты. Бұл утопия болды, бірақ ол ұзаққа созылмады. Әлемге күнә келгенде (Жаратылыс 3), біздің әлеміміз толығымен өзгерді. Біз күнәнің кесірінен Құдайдан рухани бөлініп қана қоймай, қазір ауру, азап, әділетсіздік және өлім әлемінде өмір сүріп жатырмыз.
Бақытымызға орай, бұл оқиғаның соңы емес. Құдай адамзат үшін құтқару жоспарын жасады, ол Өзінің Ұлы Иса Мәсіхті жерге жіберуді қамтыды, ол Құдаймен қарым-қатынасымызды қалпына келтіру үшін. Бұл жоспардың нәтижесі уақыттың соңына дейін аяқталмайды. Христиандар рухани түрде құтқарылған немесе емделген, бірақ әлі физикалық емес. Бүгінгі күні біз Пауыл азапты былай сипаттаған әлемде өмір сүріп жатырмыз: «Менің ойымша, біздің қазіргі азаптарымыз бізде ашылатын даңқпен салыстыруға тұрмайды. Жаратылыс Құдайдың ұлдарының ашылуын ынтамен күтеді. Өйткені жаратылыс өз еркімен емес, оны бағындырғанның еркімен көңілсіздікке ұшырады, жаратылыстың өзі шіру құлдығынан босатылып, Құдай балаларының даңқты еркіндігіне әкелінеді деген үмітпен. Біз бүкіл жаратылыстың қазіргі уақытқа дейін босану ауырсынуы сияқты күңкілдегенін білеміз. Олай ғана емес, біздің өзіміз, Рухтың алғашқы жемістеріне ие болғандар, ұлдар ретінде қабылдануымызды, денелеріміздің құтқарылуын ынтамен күтіп, іштей күңкілдейміз» (Римдіктерге 8:18-23).
Пауылдың «қазіргі азаптары» «бізде ашылатын даңққа» қарама-қарсы қойылған. Пауыл сияқты, біз де аурулардан зардап шегеміз және бұл аурулар денелеріміз қайта тірілгенге дейін толық емделмейді, бұл біздің құтқарылуымыздың соңғы кезеңі – азаптан құтқарылуымыз. Біз Құдайдың күнәдан және оның салдарынан құтқару туралы уәдесін асыға күтеміз.
Пауыл азапта табандылық танытты, өйткені оның қайта тірілу үміті болды: «Сондықтан біз жүрегімізді түсірмейміз. Сырттай біз тозып бара жатсақ та, іштей күн сайын жаңарып жатырмыз. Өйткені біздің жеңіл және өткінші қиындықтарымыз бізге олардың бәрінен әлдеқайда артық мәңгілік даңққа жетуге көмектеседі. Сондықтан біз көрінетін нәрселерге емес, көрінбейтін нәрселерге қараймыз, өйткені көрінетін нәрсе уақытша, ал көрінбейтін нәрсе мәңгілік» (2 Қорынттықтарға 4:16-18).
Пауылдың өмірінде физикалық шіру процесі үнемі жүріп жатса да, оның азабы оның өміріндегі ең маңызды нәрсе болған жоқ. Оның орнына ол қайта тірілген дене, жұмақтың сұлулығы және Екінші Келудегі Жаратқан Иенің жеңісі сияқты көрінбейтін нәрселерге назар аударды. Мәсіх үшін үлгі Оның бірінші келуіндегі азап, ал екінші келуіндегі даңқ, құрмет және мақтау болды. Сол сияқты, сенушілер үшін үлгі қазіргі азап және болашақ даңқ.
БІЗ ҮШІН САБАҚТАР
Киелі кітапты түсіндіргенде, әсіресе денсаулық мәселелерінде әрқашан мұқият болайық. Бұл тақырып бойынша таңдалып, жеке түсінілетін аяттар жинағы емес. Оның орнына, Киелі кітапта не айтылғанынан бастаңыз, содан кейін үзінді кімге жазылғанын және айналадағы аяттар не айтатынын сұрау арқылы контексті қарастырыңыз. Мұны істегенде, біз Ескі Өсиетте яһудилерге берілген уәделердің көпшілігі физикалық немесе материалдық баталар болғанын, ал Жаңа Өсиетте христиандарға берілгендер рухани баталар болғанын табамыз.
Сенушілер рухани түрде құтқарылған болса да, олар өлімге дейін немесе Раптурада денелерінің құтқарылуына дейін ауруды бастан кешіреді (1 Қорынттықтарға 15:35-58). Құдайдың Жаңа Өсиеттегі қазіргі басты назары адамдарды физикалық емес, рухани емдеу арқылы құтқаруға бағытталған. Ал бұл ең маңызды емес пе?
Пауыл сияқты болайық және сенушілер аурулар мен жарақаттардан зардап шегетінін мойындайық, және оларды күнәдан және оның салдарынан босатылумен салыстырғанда маңызсыз деп қабылдайық.
Келесі айда 2-бөлімді іздеңіз: Құдай біздің ауруларымызды қалай қолданады.
