Құдай менен не қалайды?
«Иеміз, Құдайың, сенен не қалайды, тек Иеміз, Құдайыңнан қорқуды, Оның барлық жолдарымен жүруді, Оны сүюді, Иеміз, Құдайыңа бар жүрегіңмен және бар жаныңмен қызмет етуді, және бүгін мен саған беретін Иеміздің бұйрықтары мен жарлықтарын өзіңнің игілігің үшін сақтауды?» — Заңды қайталау 10:12-13 NIV
Көп рет біз Иеміздің бізден не қалайтынын ойлаймыз? Ол біздің қалай өмір сүргенімізді қалайды? Оны қуантатын жолмен өмір сүріп жатқанымызды қалай біле аламыз?
Жоғарыдағы екі аят Мұсаға Он өсиеттің екінші жиынтығын тас тақталарға қашап жазғаннан кейін берілді. Бұл сөздер бізге Құдайды қуанту үшін өмір сүрудің өте анық және қысқа жоспарын қорытындылайды – бұл сөздер бізге бүгін де, көп жылдар бұрын Исраилге қалай қолданылса, солай қолданылады.
Иеміз, Құдайыңнан қорқу.
Нақыл сөздер 9:10-да бізге «Иемізден қорқу даналықтың бастауы, ал Қасиеттіні тану – түсінік» делінген. Құдайды тану Оның жолдары мен тілектерін түсінуге көмектеседі. Ишая 33:6-да: «Ол сенің уақытың үшін сенімді негіз, құтқару мен даналық пен білімнің бай қоры болады; Иемізден қорқу – бұл қазынаның кілті» делінген. Иемізге деген қорқынышты құрмет – Құдайдың жолдарын танудың және Оның батасына сенімді болудың кілті.
Оның барлық жолдарымен жүру.
Жүру – үздіксіз әрекет. Бір аяғымызды екіншісінің алдына қоюды тоқтатқан сәтте біз енді жүрмейміз. Жүргенде немесе жүгіргенде бізде әдетте баратын жер, мақсат немесе ниет болады. Бұл христиан жолымен жүргенде де қажет. Ғалаттықтарға 5:25 бізге «Егер біз Рух арқылы өмір сүрсек, Рухпен бірге жүрейік» дейді. Тек Рухтың күшімен ғана біз Оның жолдарымен жүре аламыз.
Оны сүю.
Біз Иемізді сүйеміз, өйткені Ол бізді бірінші сүйді (1 Жохан 4:19), және Оның сүйіспеншілігі Крестте толық көрінді. «Сүйіспеншілік мынада: біз Құдайды сүйгенімізде емес, Ол бізді сүйіп, біздің күнәларымыз үшін өтеу құрбандығы ретінде Өз Ұлын жібергенінде» (1 Жохан 4:10). Біз бұл сүйіспеншілікке қалай жауап береміз? Біздің жүрегіміз Онымен үйлесімді ме? Біз Оған деген сүйіспеншілігімізді өмір сүру және әрекет ету арқылы көрсетеміз. Біз күн сайын Сөзде және дұғада уақыт өткізуіміз керек. «Құдай Өзінің сүйіспеншілігін біздің жүрегімізге бізге берген Қасиетті Рух арқылы төкті» (Римдіктерге 5:5). Оның сүйіспеншілігі содан кейін біз арқылы айналамыздағы әлемдегі құтқарылмағандарға жетеді.
Иемізге бар жүрегіңмен және жаныңмен қызмет ету.
Жартыкештікке орын жоқ! Пауыл Қолостықтарға: «Не істесеңдер де, оны бар жүрегіңмен істеңдер, адамдарға емес, Иемізге жұмыс істегендей» (Қолостықтарға 3:23) деді. Егістіктер ораққа дайын, және Иеміздің келуі жақын, сондықтан бүгін жоғалғандарға қол созайық. «Әрқашан Иеміздің ісіне толықтай беріліңдер, өйткені Иеміздегі еңбегіңіздің босқа емес екенін білесіңдер» (1 Қорынттықтарға 15:58).
Иеміздің бұйрықтары мен жарлықтарын сақтау.
Оның бұйрықтарына қаншалықты бағынатынымыз Оған деген сүйіспеншілігіміздің сапасын көрсетеді. «Кімнің Менің бұйрықтарым бар және оларды орындайды, сол Мені сүйетін адам. Мені сүйетін адамды Әкем сүйеді, және Мен де оны сүйемін және оған Өзімді көрсетемін» (Жохан 14:21). Оның бұйрықтарына бағыну басқа сенушілерді сүюді қамтиды. «Ол бізге мына бұйрықты берді: «Кім Құдайды сүйсе, өз бауырын да сүюі керек» (Жохан 4:21).
Оған деген сүйіспеншілігіміз бен Оның Сөзіне бағынғанымыз үшін, біз өміріміздің әр саласында Оны қуантуға бар күшімізді салуымыз керек. Пауыл былай деп жазды: «Біз мұны сіздер Иемізге лайықты өмір сүріп, Оны әр жағынан қуантуларыңыз үшін дұға етеміз: әрбір жақсы істе жеміс беріп, Құдайды тануда өсіп, Оның даңқты күшіне сәйкес барлық күшпен нығайтылуларыңыз үшін» (Қолостықтарға 1:10-11). Бір-біріміз үшін осыны дұға етейік.
