Қайырлы таң, бүкіл әлемдегі Wi-Fi елі. Бүгін біз сіздерді Иеміз және Құтқарушымыз Иса Мәсіхтің атымен қарсы аламыз. Оның есіміне мадақ, Оның есіміне даңқ, қазір де, мәңгілік те. Әмин.
Білесіз бе, біз жақында осы мереке маусымын аяқтадық, және Жаңа жыл келді. Және біз барлық қарбалас пен күйбең тіршілікте, біз барлығының мәні болып табылатын адамды ұмытып кетуіміз мүмкін екенін түсінуіміз керек, біз отбасының келуімен және мерекелердің барлық мағынасымен байланысты мәліметтерге соншалықты беріліп кеттік, сондықтан біз Иеміз Исаны ұмытып кеттік.
Лұқа 2-тарауда, біз екі жазбаны, екі қысқа жазбаны аламыз, олар Иеміз Исаның 40 күндік жасынан 12 жасқа дейінгі, содан кейін 12 жастан 30 жасқа дейінгі өмірін сипаттайды. Бар болғаны екі жазба. Лұқа 2:40-та, Оның алғашқы 12 жылына қатысты: «Ал бала өсіп, рухта күшейді, даналыққа толы болды, және Құдайдың рақымы Оның үстінде болды». Бұл Оның өмірінің алғашқы 12 жылына қатысты бізде бар кішкентай терезе. Содан кейін, сол тараудың 52-аятында, 12 жастан 30 жасқа дейін: «Ал Иса даналықта және бойында, және Құдай мен адамдардың алдындағы сүйіспеншілікте өсті» делінген.
30 жылдан кейін, Ол Лұқа 3:22-де Өзінің қызметін бастағанда, біз Әкенің: «Бұл Менің сүйікті Ұлым, Оған Мен ризамын» немесе «Саған Мен ризамын» дегенін естиміз.
Сонымен, Лұқа 2-тарауда Оның өміріне қатысты бір оқиға жазылған, Ол өсіп келе жатқан кезде. 12 жасында Жүсіп пен Мәриямның Пасха мерекесіне Иерусалимге бару әдеті болған.
Енді, бұл таңғажайып, өйткені Ол – Пасха Қозысы. Енді, Ол жыл сайын барған кезде бақылаған. Ол осы қозылардың құрбандықтарын көрген. Біз оның не мағына беретінін, Ол үшін не мағына беретінін қашан түсінгенін білмейміз. Бір жұмбақ және таңғажайып нәрсе болып жатты, Құдай Оған сөйледі. Бірақ біз 12 жасында Ол Әкесінің ісімен айналысып жатқанын білгенін, және Ол Жүсіп пен Мәриямға айтқанын білеміз.
Бірақ мәселе Жүсіп пен Мәриямда болды, олар мереке аяқталғаннан кейін Пасхадан кеткенде. Назареттен келген үлкен керуен болған сияқты: достар, туыстар, мүмкін бүкіл қала. Жүсіп пен Мәриям Иеміз Исаның Өзінің жасындағы басқа балалармен бірге екенін ойлады. Олар бір күндік жол жүрді, бірақ Оны таба алмады. Содан кейін олар бір күндік жол кері қайтты. Олар бір күн іздеді, және үш күн өтті, содан кейін олар Оны тапты.
Енді, егер сізде балалар болса және оларды бір сәтке жоғалтып алған болсаңыз – дүкенде, немесе жағажайдағы көпшілікте, немесе тағы басқа жерде – сіздің санаңызға кіретін қорқынышты елестете аласыз. Сондықтан Жүсіп пен Мәриям Оны таба алмағандықтан қатты қайғырды.
Олар Оны үшінші күні тапқанда, Ол ғибадатханада болды, және Ол сұрақтар қойып, сол кездегі діни жетекшілерді тыңдап отырды. Ал діни жетекшілер Оның түсінігіне таң қалды.
Содан кейін Жүсіп пен Мәриям Оған келді, және Мәриям Оны сөкті. Бұл Мәриямның жақсы ісі емес еді. Ол Оны сөкті. Ол: «Әкең екеуміз Сені қайғырып іздегенімізді білмедің бе?» деді. Бірақ мәселе оның өзінде болды.
Сонымен, мен өмірдің барлық қарбалас істеріне қатысты, әсіресе желтоқсан мен қаңтарда, тіпті қарашада айтқым келетін нәрсе осы. Мұның бәрі бізді алаңдатып, Иеміздің барлық нәрсенің орталығы екенін ұмытып кетуімізге әкелуі мүмкін.
Жүсіп пен Мәриям кетіп қалды, және олар Оның олармен бірге екенін ойлады. Басқа нәрселер келіп, жүрегімізді толтырғанда, біз Иеміздің бізбен бірге екенін ойлай алмаймыз. Мүмкін күнә кіреді. Білесіз бе, Ефес шіркеуіне Иеміз: «Сендер алғашқы сүйіспеншіліктеріңді тастап кеттіңдер. Өкініңдер, алғашқы істерді істеңдер, Менімен алғаш кездескендегі сүйіспеншілік қарым-қатынасымыздағыдай қараңдар» деді.
Сондықтан біздің алдымызда тұрған міндет – өз жүрегімізді тексеру: бізді Иемізден алыстатқан бірдеңе кіріп кетті ме? Біз кері қайтуымыз керек, іздерімізді қайта басып, сол үш күнге оралып, Оны табуымыз керек. Және біз Оны Әкесінің ісімен айналысып жатқан жерден табамыз, дәл сол іспен Ол бізді де айналысуға шақырған. Исаның атымен, әмин.
