Адамнан қорқатындар бар. Бұл қорқыныш оларды Мәсіхке келуден тоқтатады. Олар өз өмірлерінен, немесе әл-ауқаттарынан, немесе адамдардың көзінде төмендетілуден қорқады. Бірақ біздің Иеміз Исаның оларға өте маңызды хабары бар: «Кімнен қорқу керектігін көрсетемін: өлтіргеннен кейін тозаққа тастауға күші бардан қорқыңдар; иә, айтамын сендерге, одан қорқыңдар!» (Лұқа 12:5).
Содан кейін, Жаратқан Иені және Құтқарушы Иса Мәсіхті білетіндердің және «жақсырақ және мәңгілік иелік» уәдесі барлардың арасында (Еврейлерге 10:34), кейбіреулер уайымдармен күреседі – және бұл кез келген уақытта біздің кез келгеніміз болуы мүмкін. Бұл қазіргі немесе болашақ туралы, не жеу немесе не кию туралы, немесе өмірдің кез келген басқа қажеттілігі туралы болуы мүмкін. Жаратқан Иенің бізге де өте маңызды хабары бар: «сендердің қайсың уайымдау арқылы бойына бір шынтақ қоса алады?» (Лұқа 12:25). Ешқайсымыз мұны істей алмаймыз. Сондықтан неге уайымдау керек? «Әкең сендерге осы нәрселер қажет екенін біледі» (30-аят). Бұл өмір өткінші, өте қысқа, тек бір сәтке, және біздің Құдайымыз бен Әкеміз бұл қысқа сәтте бізге қамқорлық жасап қана қоймайды, сонымен қатар бізге патшалықты беру Оның жақсы еркі – біз Мәсіхпен бірге барлық нәрсені мұра етеміз.
Шын мәнінде, біздің ақылымызды тек бір нәрсе ғана толтыруы керек: «Сендер Жаратқан Иеге лайықты түрде жүріп, Оны толықтай қуантып, әрбір жақсы істе жемісті болып, Құдай туралы білімді арттыруларың үшін» (Қолостықтарға 1:10). Егер біз уайымдасақ, оны Жаратқан Иеге әкеліп, Оның қабілетті және қолынан келетін қолдарына қалдыруымыз керек. Уақыт қысқа және Жаратқан Ие жақын. Оның қайтып келуін күткенде, жүректеріміз кез келген уайымнан немесе қорқыныштан азат болып, Оны толықтай қуантумен айналыссын.
