«Өйткені, бауырлар, өздеріңнің шақырылғандарыңды қараңдаршы: дене бойынша көп даналар, көп құдіреттілер, көп тектілер шақырылған жоқ. Бірақ Құдай даналарды ұятқа қалдыру үшін әлемнің ақымақ нәрселерін таңдады, және Құдай құдіретті нәрселерді ұятқа қалдыру үшін әлемнің әлсіз нәрселерін таңдады; және әлемнің төменгі нәрселерін және менсінбейтін нәрселерін Құдай таңдады, және жоқ нәрселерді, бар нәрселерді жоққа шығару үшін, ешбір дене Оның алдында мақтанбас үшін.» (1 Қорынттықтарға 1:26–28)
Бұл Павелдің «шақыру» немесе «шақырылу» сөзін жетінші рет айтып отырғандығы. Бұл тарау Павелдің өзін «елші болуға шақырылған» деп сипаттауымен басталады (1:1). Ол Қорынттағы «шақырылған» сенушілерге жазады (1:2). Шіркеу — экклесия — сөзі «шақырылғандар» дегенді білдіреді. Олар «шақырылған әулиелер» болды, яғни бөлінгендер (1:2). Олар сондай-ақ барлық жердегі Иеміз Иса Мәсіхтің атын шақыратындармен байланысты және өзара тәуелді болды.
Сенушінің шақырылуы өте маңызды, дегенмен біз оның маңыздылығын жиі ұмытып кетеміз. Осы бірінші тарауда Павел бізге әрбір христианның қасиетті болуға шақырылғанын еске салады (1–9-аяттар). Біз «Оның Ұлы, Иеміз Иса Мәсіхпен қауымдастыққа шақырылдық» (9–25-аяттар). Және біз Құдай мен Мәсіхті даңқтауға шақырылдық (26–31-аяттар).
Бүгінгі үзіндіде Павел бізді шақырылуымызды мұқият қарастыруға шақырады. Біз Құдай бізді кім болғанымыз үшін емес, кім болғанымызға қарамастан шақырғанын мойындауымыз керек! Егер Құдай бізді кім екенімізге немесе Оған не ұсына алатынымызға байланысты шақырғанда, мақтаныш пен тәкаппарлық тез арада билік етер еді. Бірақ Құдай басқаша әрекет етті — тек Ол ғана жасай алатын нәрсені жасады — сонда Ол ғана осындай мейірімді және сүйіспеншілікке толы құтқару жоспары үшін даңққа ие болады.
Ол даналарды ұятқа қалдыру үшін бұл әлемнің ақымақ нәрселерін таңдады. Ол құдіреттілерді ұятқа қалдыру үшін әлсіз нәрселерді таңдады. Ол төменгі және менсінбейтін нәрселерді — иә, тіпті ештеңе емес нәрселерді — бар нәрселерді жоққа шығару үшін таңдады. Неліктен? «Ешбір дене Оның алдында мақтанбас үшін.»
Павел қорытындылайды:
«Бірақ Одан сендер Иса Мәсіхтесіңдер, Ол біз үшін Құдайдан даналыққа айналды — әділдікке, қасиеттілікке және құтқарылуға — жазылғандай, «Кім мақтанса, Иемізбен мақтансын»» (1 Қорынттықтарға 1:30–31).
Бүгінгі зәкір
Құдайдың алдында адамның даңқына орын жоқ. Бұл сен немесе мен туралы емес — бұл бізді қараңғылықтан Өзінің таңғажайып нұрына шақырғанға барлық даңқ пен мадақ беру туралы.
