«Жаратқан Ие айтты: Мен Мысырдағы халқымның азабын көрдім. Олардың қанаушыларынан зар еңірегенін естідім, олардың қайғы-қасіретіне алаңдаймын. Сондықтан Мен оларды құтқаруға түстім...» (Мысырдан шығу 3:7, 8)Мүмкін, ешбір сөз тіркесі Құдайды оның тағынан түсіп, аспаннан түсіп, құтқарылған халқының қажеттіліктері мен қайғы-қасіретіне назар аударғандағыдай мейірімді етіп көрсетпейтін шығар.
Басымыздағы шаштың санын білетінін, барлық жолдарымызды белгілейтінін және барлық істерімізді реттейтінін білгенде, оны қалай сүймейміз?
Әсіресе, оның халқының рухани мүдделеріне ғана емес, сонымен қатар олардың уақытша мәселелеріне де қаншалықты мұқият екенін еске түсіргенде, бұл ұлы шындық жүрегімізге жақын келеді. Шексіз жаратылыс пен шексіз Жаратушы арасында қашықтықтар жатса да, екеуін біріктіретін байланыстар бар.
