Езекиел 34-те Құдай алдымен Исраилдің бақташыларына қарата сөйлеп, оларды Өзінің қойларына өз меншігіндей қарап, оларды дұрыс пайдаланбағаны үшін айыптайды.
Ол жоғарыдағы аяттарда қошқарлар мен ешкілердің еркектерін Құдайдың отарындағы көшбасшылық үшін талас-тартыстары үшін сөгеді. Өкінішке орай, бұл аяттар тек ежелгі Исраилге ғана қатысты емес; бүгінгі күні христиандардың шіркеулерінде немесе қауымдарында да осындай қақтығыстар жиі болады. Көшбасшы болғысы келетіндер Жақсы Бақташы оларға беретін жасыл жайылымдар мен тыныш суларға қанағаттанбайды. Олардың өзара қақтығыстары арқылы олар осы жақсы нәрселерді әлсіздерге, көбінесе отардағы жастарға бұзады. Олар бәсекелестерімен басымдық үшін күрескенде, Жақсы Бақташымен айналыспайды. Әлсіздер де ұтылады, өйткені тәтті жасыл жайылымдар тапталып, тыныш сулар лайланады. Олар қатты көңілсізденеді, қажеттіліктері қанағаттандырылмайды, содан кейін олар кетеді!
Ақыр соңында, Құдай араласуы керек: «Сондықтан Иеміз Құдай оларға былай дейді: ‘Міне, Мен Өзім семіз бен арық қойлардың арасында соттаймын… Мен Өз отарымды құтқарамын, және олар енді олжа болмайды… Мен оларға бір Бақташыны тағайындаймын, және Ол оларды бағады’ (20–23-аяттар). Өзара күрескенше, Оған ерік!»
