«Енді, қылыш сенің үйіңнен ешқашан кетпейді, өйткені сен мені жек көрдің және хеттік Ұрияның әйелін өзіңе әйел етіп алдың.» (2 Самуил 12:10) Құдай күнәні кешіру үшін не қажет? Тәубе. Бірақ тәубе де күнәнің салдарының жойылуын қамтамасыз етпейді. Салдары көбінесе күнәнің қорқынышты, жойқын табиғатын еске салады.
Дәуіт құмарлық, зинақорлық, тонау және кісі өлтіру сияқты ауыр күнәлары үшін кешірілді. Құдай оны толықтай кешірді және оның күнәсін одан толықтай алып тастады (Забур 103:12). Алайда, Құдай Дәуіттің күнәларының салдарынан бастан кешіретін ауырсынуды алып тастамады. Дәуіттің зинақорлығынан туған бала қайтыс болды (2 Самуил 12:14). Дәуіттің ұлы Амнон Дәуіттің қызы Тамарды зорлады (2 Самуил 13:14). Дәуіттің ұлы Авессалом Амнонды өлтірді (2 Самуил 13:28-29). Авессалом патшалықты бүлікке әкелді (2 Самуил 15). Дәуіттің билігінің қалған бөлігінде оның үйі мен патшалығы зорлық-зомбылыққа толы болды. Дәуіт кешірілгенін білсе де, өмірінің соңына дейін күнәсінің ауыр салдарын бастан кешірді.
Сіз күнәңізге тәубе еткен сәтте Құдай әрбір салдарын жояды деп болжау өркөкіректік. Сіз өкініш білдірген сәтте Құдай бәрін бұрынғы қалпына келтіреді деп ойламаңыз. Ол олай істемеуі мүмкін. Кейбір күнәлар, мысалы, зинақорлық, кемшіліктері бар мінезден туындайды. Құдай тәубе еткен сәтте күнәні кешіреді, бірақ мінезді қалыптастыру ұзағырақ уақытты қажет етеді. Құдайдың өміріңізге не әкелетінін кешірім емес, мінез анықтайды.
Біз бағынбаушылығымыздың жойқын салдарын білгендіктен, әрбір күнәдан мұқият аулақ болайық және «алдымызда тұрған жарысты шыдамдылықпен жүгірейік» (Еврейлерге 12:1б).
