Дауыл
Павелдің Римге сапары, Елшілердің істері 27-тарауда тарихи дәлдікпен баяндалған, рульші мен кеме иесі қалағандай тегіс өтпеді. Бастапқыда бәрі жақсы көрінді, жағдайлар қолайлы болды, бірақ көп ұзамай кеме кенеттен шыққан дауылдың толқындарына лақтырылды. Жайлы оңтүстік желі қатал дауылға ұласып, кемені қатты бүлдіргені сонша, борттағы адамдар бар үміттерін үзді.
Олар қараңғылықта дрейфте жүрді, өйткені «көп күндер бойы күн де, жұлдыздар да көрінбеді» (20-аят). Бірақ Адриатика теңізінде дрейфте жүрген он төртінші түн келгенде, түн ортасында теңізшілер жерге жақындап келе жатқандарын сезе бастады. Кейінірек олар бұл Мальта аралы екенін білді. Қараңғыда теңізшілер жартастарға соғылып қалудан қорыққандықтан, зәкір тастап, күнді күтуді шешті. Олар таңды қалай аңсаған болуы керек! Олар «күннің шығуын тіледі» (29-аят).
Біз бұл дұғаны өзімізге екі жолмен қолдана аламыз: жеке және христиандар қауымдастығы ретінде. Жеке деңгейде бұл Жазба біз қиын жағдайларда немесе мұқтаждықта болғанда біз үшін мағыналы болуы мүмкін. Өмірімізде Құдайдың қараңғылықты сейілтуін қатты аңсайтын кездер болады. Сонда біз Дәуітпен бірге: «Ием, менің Құдайым, менің қараңғылығымды жарықтандырады» (Забур 18:28) деп айта аламыз. Біз Оның дұғаларымызға Өзінің кемел еркіне сай жауап беретінін білеміз. «Құдай – жарық» (1 Жохан 1:5), және Ол ғана қараңғылықты сейілте алады (Ефестіктерге 3:20; Еврейлерге 7:25).
Мәсіхтің күні
Христиандар қауымдастығы ретінде бұл сөздер бізге көп нәрсе айтады. Өйткені, Шіркеу Мәсіхтің күнінің келуін асыға күтеді! Ол жер бетінде болғанда: «Мен әлемнің Жарығымын» (Жохан 9:5) деп жариялады. Бірақ Ол Өзін әлемге жіберген Әкесіне қайта оралу туралы да айтты. Тіпті сонда да, Құдайдың жарығы, Құдайдың шындығы Оның ізбасарлары арқылы таралатын еді, өйткені Ол оларды «әлемнің жарығы» (Матай 5:14) деп атады.
Ұлы Жарық Мәсіх көкке қайта оралады, бірақ жарықтың балалары осы қараңғы әлемде Оған куәлік етеді, онда олар жарық тасымалдаушылар ретінде жарқырайды. Шынайы Жарық олардың өмірінде көрінеді (Жохан 8:12, 9:5, 12:35-36; Ефестіктерге 5:8; Філіпіліктерге 2:15-16; 1 Жохан 2:8 қараңыз). Осылайша, қазір, Ұлы Жарықтың жоқтығынан бұл әлемде түн болғанда, сенушілер Жарыққа куә болады.
Бұл әлем осы қараңғылықтың билеушілерінің аумағы; сондықтан біз Мәсіхтің күнінің келуін асыға күтеміз. Жарықтан гөрі қараңғылықты таңдаған бұл әлемде қараңғылық қоюланған сайын, біз Ол келгенде жаңа таңның атуын соғұрлым қатты аңсаймыз. Иә, біз «түн алыстап, күн жақын қалды» (Римдіктерге 13:12) деген оймен өзімізді жұбатамыз. Күзетшілерден де артық, біз таңды асыға күтеміз (Забур 130:6 қараңыз).
Күннің келуін қаламаймыз ба? Жарықтың қайтып келуін, Оның Өзінің адамдары үшін Таңғы Жұлдыз ретінде келуін (Аян 22:16) және Оның Әділдік Күні ретіндегі даңқты көрінісін (Малахи 4:2) асыға күтуге бізде барлық негіз бар емес пе? Өйткені, бейнелі түрде айтқанда, Шіркеумен де Павел Римге жүзген кемедегідей болды. Христиан куәлігінің бейнелі кемесі дауылдан қатты зардап шегіп, апатқа ұшырау қаупінде тұр. Борттағы адамдар қиыншылықта, және олар жаңа күнді асыға күтеді.
Павелдің дауысы
Дегенмен, кемедегі адамдардың өздері кінәлі болды, өйткені олар Павелдің сөздерін тыңдамады. Елшіні басқалар жай ғана тұтқын ретінде қарастырды, және оның дауысына лайықты билік берілмеді. Кәсіпқойлардың кеңесі басым болды; және бұл жағдайда бұл шынымен де проблемалардың себебі болды.
Павел және оның сөздері мен хаттары Шіркеумен бірге әлем теңіздеріндегі сапарында болды, бірақ оның хабары жалпы алғанда бағытты таңдауға қатысты тыңдалмады. Оның Киелі Рухтың жетекшілігімен айтқан пайғамбарлық сөздерін көптеген адамдар елемеді. Адамзат дәстүрлері мен пікірлері мойындаған, бірақ негізінен сенбейтін Шіркеу тарихында басым болды. Адамдар, тіпті басшылар да «Павел айтқан нәрселерге қарағанда, рульші мен кеме иесіне көбірек сенді» (Елшілердің істері 27:11), және салдары өте ауыр болды. Мойындаған Шіркеудің таңдаған бағыты өлімге әкеліп, оның құлдырауына себеп болып отыр.
Бірақ, ақырында, Елшілердің істері 27-тараудағы оқиғада теңізшілердің құтқарылуға деген барлық үміті үзілгенде, Павелдің дауысы қайта естілді. Бұл оқиғаның қалған бөлігіне бақытты бұрылыс берді. Бүгінде, біз Павелдің шабыттандырылған сөздерін мұқият тыңдауымыз керек екенін түсінген сәтте, үміт қайтадан оянады. Кеме жоғалады, бірақ борттағы адамдар, елшінің сөздеріне сәйкес, бәрі аман-есен қалаған айлаққа жетеді. Мойындаған Шіркеуге қатысты үкім сөзсіз болды. Ол Құдайдың жер бетіндегі куәлігі ретінде шетке ысырылды (Римдіктерге 11:22; Аян 3:16). Бірақ шынайы сенушілер өз өмірлері үшін қорықпауы керек, және олар тіпті көңілді бола алады (Елшілердің істері 27:21-25).
Бұл бізге не айтады? Біз Шіркеудің көп жағдайда Құдайдың еркінен ауытқып, қате бағыт алғанын мойындауымыз керек. Мысалы, Шіркеуді ұйымдастыру және басқару мәселесінде дүниелік стандарттар қолданылып, Павел айтқан сөздер орындалмады. Шіркеу дүниелік болып, қате басшыларды тыңдады. Тек Павелдің дауысын қайта тыңдай бастағанда ғана үміт оянады. Құдай Сөзіне бет бұрмаған адам үшін болашақта ешқандай оң нәрсе жоқ.
Алайда, елші бізді көңіл-күйімізді көтеруге шақырды. Бір жағынан ол Шіркеудің қате бағыт алатынын атап өтті (20:29-30; 2 Салоникалықтарға 2:7; 1 Тімотеге 4:1; 2 Тімотеге 2:16-17, 4:3-4), бірақ екінші жағынан ол біздің көзімізді Құдайдың адалдығына аударды. Осылайша біз оның хаттарынан ауытқу туралы болжамды табамыз, сонымен бірге Құдайдың Өзінің адамдарына қатысты жоспарларының орындалуына нұсқайды. Бұл бізге жаңа батылдық береді және Құдайдың барлық балаларының аман-есен жағаға жететініне, яғни олардың аспанға аман-есен жететініне деген берік сеніммен толтырады.
Тамақ
Павел кемедегілердің бәрін тамақ ішуге шақырды (Елшілердің істері 27:33-34). Бұл бізге соңғы күндерде – Иеміз Иса Мәсіхтің қайтып келуіне аз қалғанда, дауылдар қатты соғып, кішкентай кемені қиратуға қауіп төндіргенде қажет. Бізге рухани тамақ – «өз уақытында» (Матай 24:45) тамақ қажет. Біз Құдай Сөзімен нығайтылуымыз керек, сонда біз аман қаламыз. Елшілердің істері 27-тарауда бұл «күн шығар алдында» (33-аят) болды.
Таң атпай тұрып, кемедегілердің бәрі тамаққа тойған дастархан жайылды. Сол сияқты, бізге Мәсіхтің келуіне дейінгі осы соңғы күндерде, дауылдар қатты соғып, кеме батып кету қаупінде тұрғанда, рухани тамақ қажет. Бақытымызға орай, мұнда Құдайдың қызметшісі бар, ол сергек және қажетті тамақты дұрыс уақытта таратады. Сөз қызметі арқылы біз жаңа күш алып, жаңа батылдыққа ие боламыз. Адамзат тіректері құлағанда, Құдай Сөзі біздің жалғыз зәкіріміз. Бұл тамақ – айтпақшы, Иеміздің Кешкі Асының және Оның еркіне сай шынайы ғибадаттың суреті ретінде де қарастырылуы мүмкін – борттағылардың бәрін қанағаттандыруға қызмет етеді.
Дауылдың ортасында барлық адамдардың тыныш жиналып, елшінің сөзімен жігерленіп, осы тамақты ризашылықпен жеп отырғанын көру таңғажайып көрініс болған шығар! Құдай біз үшін де дастархан жайды, және бұл соңғы заманның дауылдарының ортасында. Иеміздің келуіне осылай жақын қалған соңғы күндерде бізге беретін ілімін жүрегімізге түйейік! Ол біз үшін дайындаған тамақты жіберіп алмауымыз керек. Ол бізге берген тамақты алып, жаңа батылдықпен күннің атуын, «бұлтсыз таңды» (2 Самуил 23:4) асыға күтейік.
