«Иса оған: «Бара бер, ұлың тіріледі», – деді. Әлгі кісі Исаның сөзіне сеніп, жолына түсті». (Жохан 4:50) «Дұға етіп сұраған нәрселеріңнің бәріне сеніңдер». (Марқа 11:24) Егер сіз шұғыл дұға етуді қажет ететін мәселеге тап болсаңыз, Құдайға сенгенге дейін, яғни шын жүректен Оған жауап үшін алғыс айта алатын болғанға дейін дұға етіңіз. Егер сіз сыртқы жауапты бірден көрмесеңіз, оған Құдайға сенбейтініңізді көрсететіндей етіп дұға етпеңіз. Мұндай дұға сізге көмек емес, кедергі болады. Дұға етіп болған соң, сеніміңіздің әлсірегенін немесе мүлдем жоғалғанын көресіз. Мұндай дұға етуге деген шұғыл қажеттілік өзіңізден және Шайтаннан екені анық. Егер Ол сізді Өзінің жауабын күттірсе, бұл мәселені Иемізге қайта айту қате болмауы мүмкін, бірақ мұны сеніміңізді көрсететіндей етіп жасағаныңызға көз жеткізіңіз.
Сеніміңізді әлсірететіндей етіп ешқашан дұға етпеңіз. Сіз Оған күтіп отырғаныңызды, әлі де сенетініңізді және сондықтан жауап үшін Оны мадақтайтыныңызды айта аласыз. Жауапқа соншалықты сенімді болып, Құдайға алғыс айта алатындай ештеңе сенімді толық нығайтпайды. Бізді сенімнен айыратын дұғалар Құдайдың Өз Сөзіндегі уәделерін де, Оның жүрегімізге сыбырлаған «Иә» деген сөзін де жоққа шығарады. Мұндай дұғалар тек жүрегіміздің мазасыздығының көрінісі, ал мазасыздық дұғаларымыздың жауапсыз қалатынына сенбеушілікті білдіреді.
«Енді біз, сенгендер, сол тыныштыққа кіреміз» (Еврейлерге 4:3). Бізді сенімнен айыратын дұға түрі көбінесе ойымызды Құдайдың уәдесіне емес, қиындыққа шоғырландырудан туындайды.
Ыбырайым «сенімі әлсіремей, . . . денесінің өліге тең екенін мойындады. . . . Дегенмен, ол Құдайдың уәдесіне қатысты сенімсіздікпен тербелмеді, керісінше, сенімі нығайып, Құдайды дәріптеді» (Римдіктерге 4:19-20). Біз «азғыруға түспес үшін сергек болып, дұға етейік» (Матай 26:41) деп сенімді әлсірететін дұғалардан аулақ болайық. Сенім – сезім де, көру де, ақыл да емес, тек Құдайды Оның сөзі бойынша қабылдау.
Мазасыздықтың басталуы – сенімнің соңы, ал шынайы сенімнің басталуы – мазасыздықтың соңы.
Сіз ешқашан жайлы ортада сенімді үйренбейсіз. Құдай бізге Өз уәделерін тыныш сағатта береді, келісімдерімізді ұлы және мейірімді сөздермен бекітеді, содан кейін кері шегініп, біздің қаншалықты сенетінімізді көруді күтеді. Содан кейін Ол Азғырушының келуіне рұқсат береді, ал кейінгі сынақ Оның айтқандарының бәріне қайшы келетін сияқты. Міне, осы кезде сенім өз тәжін жеңіп алады. Дауыл арқылы жоғары қарап, дірілдеген, қорыққан теңізшілер арасында: «Мен Құдайға сенемін, бұл Ол маған айтқандай болады» (Елшілердің істері 27:25) деп жариялайтын уақыт. Сен және сен; жұлдыздар мен күндер арқылы, Өмір мен өлім арқылы, жан мен сезім арқылы, Оның дана, әкелік мақсаты жүреді; Оның Қамқорлығының қараңғылығы Құдайлық ниеттермен жұлдызды.
