Матай 8-де біз Жаңа Өсиеттегі Адам Ұлы туралы алғашқы ескертуді табамыз. Осы алғашқы ескертуде Оның бұл дүниеде бөтен адам ретінде, басын қоятын жері жоқ екенін көру қандай таңғаларлық. Жаратушы ретінде Ол түлкілерге, тіпті аспан құстарына да тыныштық орнын берді. Бірақ Жаратушы Адам болғанда — Адам Ұлы — Оның басын қоятын жері болмады. Бұл Оның мұндағы бас тартуын алдын ала көрсетеді. Адам Ұлы билік етпес бұрын, Ол алдымен бас тартылып, азап шегуі керек.
Жаңа Өсиеттегі Адам Ұлы туралы соңғы ескерту Аян 14-те кездеседі; онда біз Оның жер бетіндегі билігін жүзеге асыра бастағанын көреміз. Ол алтын тәжбен тәжделген (қ. Евр. 2:9; Зәб. 21:3). Егін мен жүзім жинау — келе жатқан Патшалықтың алдындағы соттың екі суреті. Леуіт 23-те біз Жаратқан Иенің мейрамдарын табамыз, олар Құдайдың бұл жер үшін жоспарларының күнтізбесін береді. Сол мейрамдардың соңғысы, Шатырлар мейрамы, Израильдің мыңжылдық патшалықтағы тыныштығын суреттейді; бұл егін мен жүзім жиналғаннан кейін келеді (Леу. 23:39; Дт. 16:13). Матай 13:30-да Жаратқан Ие бидайдың қоймаға жиналғаны туралы айтады — бұл Ұрлану туралы — және арамшөптердің өртелу үшін жиналғаны туралы. Аян 14:14-те біз бұл келе жатқан сот егінін бастайтын Адам Ұлы ретінде біздің Жаратқан Иеміздің Өзі болатынын табамыз.
Барлық сот Оған берілген, өйткені Ол Адам Ұлы (Жохан 5:27). Біз Оның билік етуге келмес бұрын, бізбен бірге билік етуіміз үшін, біз үшін азап шегуге келгеніне шүкіршілік етеміз!
