«Жерде тұратын халық күшті, қалалары қоршалған, өте үлкен… және біз онда алыптарды көрдік… және біз өз көзімізде шегірткедей болдық, сондықтан олардың көзінде де солай болдық» (Сандар 13:28,33). Тыңшылар жердің сүт пен балға толы екенін мойындауға мәжбүр болды, бірақ екіұштылық болды. Неліктен? Өйткені олар Құдайға сенбеді. Олар тек қабырғалар мен алыптарды көрді. Олар Ехобаны көрмеді, өйткені олар сенім көзімен емес, сезім көзімен қарады. Құдайды ұмытты – Ол сенімсіздіктің есептеулерінде ешқашан орын алмайды! Ол тек қабырғалар мен алыптарды көреді, бірақ сенім Құдайға сенеді. Тыңшылар өз көздерінде және алыптардың көздерінде не болғанын жариялады – бірақ Құдайдың көзінде не болғаны туралы бірде-бір сөз айтпады. Сенімсіздік Исраилді уәде етілген жерден алыстатып, оларды қырық жыл шөл далада кезбелікке жіберді.
Енді, бұл нәрселердің «бізге ескерту үшін жазылғанын» еске түсіріңіз (1 Қорынттықтарға 10:11). Бұл медитацияның ерекше мақсаты – бәрімізді Мәсіхке толық сенім артуға және толық сенім өміріне шақыру. Мәсіхтің қанында берік негізіміз қаланғандықтан, біздің артықшылығымыз – тек ішкі күнәні жеңіп қана қоймай, сонымен қатар Мәсіхпен тұрақты қарым-қатынастан туындайтын тірі және жоғары тәжірибелерге ену. Күнәларымыздың Мәсіхтің қанымен жойылғанын білу бір басқа; Оның ішкі күнәнің күшін жойғанын білу мүлдем басқа; және Онымен үзілмейтін қарым-қатынаста өмір сүру одан да жоғары.
Жау бізді өзімізбен және жолдағы қиындықтармен айналысуға тырысады. Шешім қарапайым. Бұл сенім! сенім! сенім!
Сен және бағын, өйткені басқа жол жоқ Исада бақытты болу үшін, тек сеніп, бағыну керек.
К.Х.М. / Дж.Х.С.
