Киелендіру шындығы Ескі және Жаңа Өсиеттерде кездеседі және бұл сөз әрқашан бөлу немесе бөлектеу мағынасын білдіреді. Ескі Өсиетте бұл сөз жиі заттарға да, адамдарға да қатысты қолданылады. Жаңа Өсиетте ол дерлік әрқашан адамдарға қатысты қолданылады және сенушілергеқолданылғанда, оның негізгі және қосымша мағынасы бар. Киелендіруге қатысты көптеген қиындықтар туындады, өйткені оның қосымша мағынасын кейбір христиандар оның жалғыз мағынасы деп қабылдады.
Көптеген адамдар киелендіруді сенушілерді Құдайға көбірек қасиетті және ұнамды ететін процесс деп санайды, ал оның негізгі мағынасы Құдайдың әрекетімен сенушілер Өзі үшін бөлектелгендегенді білдіреді. Нәтижесінде, олардың киелілікте өсуі қажеттілікке айналады. Осылайша, киелендірілген адам (немесе зат) – бұл Құдайдың меншігі болуы және Оның пайдалануы мен ләззат алуы үшін қарапайым қолданыстан бөлектелген адам. Сондықтан, киелендіру қорлау немесе ластаудегеннің керісінше. Ааронның күніндегі діни қызметкер «өзін ластамауға... өзін қорламауға» тиіс болған (Леуіліктер 21:4). Болашақ мыңжылдық күнінің діни қызметкерлері «Менің халқыма киелі мен лас арасындағы айырмашылықты үйретуге» тиіс (Езекиел 44:23) – яғни қарапайым немесе ластанған нәрселерді. Әдетте қолданылатын нәрселер ластанады. «Қоғамдық ортақ жер» (саябақ сияқты) – бұл көпшілік пайдалануы үшін ашық жер. Оны таза ұстау үшін ережелер жасалуы керек, әйтпесе ол тез қоқыс үйіндісіне айналады. қоғамдық ортақ жер – бұл көпшілік пайдалануы үшін ашық жер (саябақ сияқты). Оны таза ұстау үшін ережелер жасалуы керек, әйтпесе ол тез қоқыс үйіндісіне айналады.
Негізгі мағынада, әрбір сенуші Құдай үшін бөлектелген. Бұл абсолютті факт. Біз оны позициялық киелендірудеп айта аламыз. Қосымша мағынада, әрбір сенуші Құдай үшін бөлектелуі керек. Бұл прогрессивті киелендіруБіздің позициялық киелендіруіміз объективті факт болса, біздің прогрессивті киелендіруіміз субъективті тәжірибе болып табылады, ол әрқашан объективті фактіден кейін жүруі және одан туындауы керек. Егер біз тәжірибенің фактіні көлеңкелеп немесе басып қалуына жол берсек, біздің санамызда бәрі бұрмаланады, көптеген адамдар солай істейді. Енді айтқандарымызды үш фактіге қарап дәлелдейік.көптеген адамдар солай істейді. Енді айтқандарымызды үш фактіге қарап дәлелдейік.
Киелендіруді түсіну
- Жансыз заттар – құрбандық үстелдері, жуғыш ыдыстар және ыдыстар – Заң бойынша киелендірілді. Бұл заттар киелілікте өзгеріп немесе арта алмады. Бірақ олар Құдайға қызмет етуге толығымен арналған бөлек позицияға қойылуы мүмкін еді.
- Иеміз Исаның Өзі «киелендіріліп, әлемге жіберілді» (Жохан 10:36). Әлемнен кетерде Ол: «Мен Өзімді киелендіремін» (Жохан 17:19) деді. Енді Онда ешқандай субъективті өзгеріс, киеліліктің артуы – прогрессивті киелендіру болуы мүмкін емес еді. Құдайлық және абсолютті киелілік әрқашан Оныкі болды. Бірақ Ол Әкесі тарапынан Ашушы және Құтқарушы ретіндегі миссиясы үшін бөлектеліп, осы әлемге жіберілуі мүмкін еді. Сондай-ақ, осы әлемнен Әкенің даңқы әлеміне оралу үшін кеткенде, Мәсіх Өзін ізбасарларының киелендіруінің үлгісі мен күші ретінде жаңа позицияға қоя алатын еді.
- Бізге «Иеміз Құдайды жүректеріңде киелендіріңдер» (1 Петір 3:15) делінген. Мұнда да киелендіру дегеннің жалғыз мүмкін мағынасы бөлінген, орналасуы бойынша. Біз Құдайды жүрегімізде ерекше орынға қойып, Оны бәсекелестерсіз дәріптеуіміз керек.
- Осылайша, бізде ең алдымен Құдайдың әрекетімен бізге берілген абсолютті, позициялық қасиеттілік шындығы бар. Егер біз мұны анық көрмесек, практикалық және прогрессивті қасиеттілік туралы бұрыс және бұрмаланған түсінік аламыз, өйткені бірі екіншісінен туындайды. Біз күткен практикалық қасиеттілік біздің позициялық қасиеттілігіміздің сипатына сәйкес келеді.
Киелі жазбалардағы қасиеттілік
Қасиеттілік алғаш рет жаратылыспен байланысты айтылады, Құдай демалатын жетінші күнді қасиетті еткенде (Жаратылыс 2:3). Екінші рет Құдай Исраилді Мысырдан шығарғанда, құтқарылумен байланысты айтылады. Құдай: «Маған барлық тұңғыштардықасиетті етіңдер» (Мысырдан шығу 13:2) деді. Қанмен (Пасхада) құтқарылған тұңғыштар Құдайдан позициялық түрде бөлінген болатын. Нәтижесінде, оларға өте ерекше өмір салты тән болды, немесе олардың орнына кейінірек Левиттерге (Сандар 3:45, 8:5-19) тән болды.
Мысырдан шығуда көрінетін сурет немесе үлгі өте танымдық. 12-тарауда Исраил Пасха қозысының қанымен соттан қорғалған, бұл Інжіл арқылы бізге жететін кешірім мен ақталуды бейнелейді. 15-тарауда Исраил Мысырдан толығымен шығарылады, Перғауынның билігі бұзылады. Бұл құтқарылуды көрсетеді. Екі тарау бірге құтқарылуды бейнелейді. Содан кейін 13-тарауда біз қасиеттілікті аламыз. Қанмен ақталған адамдар Құдай үшін бөлінеді, және Ол оларды Өзіне талап еткендіктен, Ол кез келген бәсекелес талаппен күреседі. Құдай Перғауынның талабынан бас тартты, Мысырдың билігін жойды, Өз халқын құтқарды және оларды Өзіне әкелді. Олардың кейінгі барлық тарихы осы фактімен реттелуі керек еді.
Осының бәрінде Құдай адамдарға бата беруді ниет еткенде, оларды қарапайым, лас және дүниелік болуға жол бермей, Өзіне бөлетінін өте анық көрсетеді. Олар Өзіне қасиетті етілген.
Адам күнәмен толығымен ластанған. Оның ақылы, жүрегі, бүкіл табиғаты әр түрлі зұлымдықпен басып алынған. Сондықтан егер рақым оны жеңуге кіріссе, ол Құдай үшін толығымен бөлінуі керек Құдай арқылы - бәрі немесе ештеңе.
Имандылар үшін позициялық қасиеттілік
Осылайша, біз қасиетті етілгенімізтуралы ұлы фактіні ұстануымыз керек. Киелі жазба бұл мәселеде өте анық және нақты. Коринфтіктер бұған тамаша мысал. Киелі жазбада айтылған апостолдық дәуірдегі барлық христиандардың ішінде олар практикалық қасиеттілікпен ең аз ерекшеленген. Олардың мінез-құлқы көптеген айыптауларға ашық болды және олар оны апостол Павелден өте анық тілмен алды.
Дегенмен, оларға жазған бірінші хатында ол оларды әулиелер (қасиетті етілгендер) деп «Иса Мәсіхте қасиетті етілгендер» (1 Қорынттықтарға 1:2) деп атайды. Кейінірек 6-тарауда, пұтқа табынушылық әлемін толтырған көптеген күнәларды айтқаннан кейін, ол: «Сендердің кейбіреулерің сондай болдыңдар, бірақ… сендер қасиетті етілдіңдер» (11-аят) деді. Бұдан артық анық ештеңе жоқ. Біз белгілі бір практикалық қасиеттілік стандартына жету арқылы Құдайдың қасиетті халқы болмаймыз . Біз Құдайдың қасиетті етілгендері болып табыламыз және соның арқасында қасиеттілік (практикалық қасиеттілік) біздің міндетіміз. Егер біз қасиетті болу үшін белгілі бір қасиеттілік деңгейіне жетуіміз керек болса, бұл заң қағидасына сәйкес болар еді. Бірақ Құдай рақым қағидасына сәйкес әрекет етеді.
Абсолютті қасиеттілік қалай жүзеге асады
Абсолютті қасиеттілік бізге екі жолмен жетеді. Біріншіден, бұл Мәсіхтің ісі арқылы. «Біз Иса Мәсіхтің денесін біржола құрбан ету арқылы қасиетті етілдік» (Еврейлерге 10:10). «Иса да, Өз қанымен халықты қасиетті ету үшін, қақпа сыртында азап шекті» (Еврейлерге 13:12). Оған сену арқылы біз Оның құрбандығының құндылығында тұрамыз және осылайша ақталғанымыздай толықтай Құдай үшін бөлінеміз.
Екіншіден, біз Киелі Рух арқылы қасиетті етілеміз. Павел: «Құдай сендерді басынан бастап құтқарылуға (Киелі) Рухтың қасиеттілігі мен шындыққа сену арқылы таңдады» (2 Салоникалықтарға 2:13) деді. Павел сондай-ақ: «Таңдалғандар… Рухтың қасиеттілігіарқылы» (1 Петір 1:2) деп жазды. Бұл біздің жүрегіміздегі Киелі Рухтың әрекеттері, олар Жохан 3:6-дағы жаңа туылумен аяқталады: «Рухтан туылған нәрсе – рух». Содан кейін, Інжіл сеніммен қабылданғанда, Киелі Рух имандының ішінде тұрады және оны құтқарылу күніне дейін мөрлейді . Сол мөрарқылы иманды Құдайға тиесілі деп белгіленеді: ол Ол үшін қасиетті етілген (бөлінген).
Павел: «Иса Мәсіх, Құдайдан бізге… қасиеттілік болды» (1 Қорынттықтарға 1:30) деп жазды. Біз Онда бөлінгенбіз, өйткені біз үшін Оның қаны төгілді. Сондай-ақ, біз Киелі Рухты Оның (Мәсіхтің) ісінің жемісі ретінде алдық. Сондықтан, біз «Иса Мәсіхтің атымен және Құдайымыздың Рухымен қасиетті етілдік» (1 Қорынттықтарға 6:11).
Практикалық қасиеттілік
Біз өзіміздің абсолютті қасиетті екенімізді шынымен түсінгенде, біз практикалық қасиеттілікке қатысты міндеттерімізді орындауға дайын боламыз, бұл міндеттер біздің абсолютті қасиеттілігімізге негізделген. Иеміздің Өз халқы үшін Әкеге айтқан өтініштерінің бірі: «Оларды Сенің шындығың арқылы қасиетті ет: Сенің Сөзің – шындық» (Жохан 17:17) болды. Демек, біз Құдай Сөзін білуіміз және мұқият тыңдауымыз керек, өйткені оны неғұрлым көп білсек, оның қасиетті етуші күші біздің өмірімізде соғұрлым көп әсер етеді.
Павел: «Бұл Құдайдың еркі, тіпті сендердің қасиеттіліктерің» (1 Салоникалықтарға 4:3) деді. Бұл практикалық қасиеттіліктің міндетті емес екенін көрсетеді – оны өз қалауы бойынша іздеуге немесе одан аулақ болуға болатын нәрсе емес. Сонымен қатар, Құдай Өзі әулиелер үшін оны жүзеге асырады және оның ауқымы Павелдің Салоникалықтар үшін дұғасында көрінгендей жан-жақты: «Бейбітшілік Құдайы сендерді толығымен қасиетті етсін» (1 Салоникалықтарға 5:23). Біз туралы барлық нәрсе бейбітшілік Құдайының қасиетті етуші әсеріне бағынуы керек.
Практикалық қасиеттіліктегі біздің рөліміз
Содан кейін мәселенің біздің жағы бар. Біздің практикалық қасиеттілігімізді ілгерілету үшін қабылдауымыз керек шаралар бар. Біз белгілі бір нәрселерден аулақ болуымыз керек, әділетсіздіктен бас тарту, сонда өзімізді масқара ыдыстардан тазартамыз — яғни, қате ілімді үйрететіндерден. Сонда ғана біз «құрметті ыдыс» боламыз, қасиетті және Ұстаздың қолдануына жарамды (дайындалған және мақұлданған)» (2 Тімотеге 2:16-21).
Қасиеттелу жұмысы осылай дамиды. Шынында да, бұл Иеміздің Өзінің Шіркеуімен атқарып жатқан ұлы жұмысы, Оның мақсаты — «оны сумен жуып, қасиетті етіп тазарту Сөз арқылы» (Ефестіктерге 5:26). Бұл қасиеттелу және тазарту жұмысы бүгінде Оның Шіркеуін құрайтын барлық адамдарда — барлық сенушілерде жүріп жатыр.
Қасиеттілік және сенуші
Киелі жазбаларда бізді қасиетті болуға шақырғанда, бұл (біртіндеп) қасиеттелуге шақырумен бірдей. «Қасиеттілік» пен «қасиеттелу» бір грек сөзінің аудармалары. Сондықтан қасиеттілік және қасиеттелу бір грек сөзінің аудармалары. Сондықтан қасиеттілік абсолютті де, прогрессивті де. Мысалы, біз оқимыз: «Сондықтан, қасиетті бауырлар, аспандағы шақыруға қатысушылар» (Еврейлерге 3:1). Бұлар практикалық қасиеттілікте әлдеқайда алға кеткен христиандардың ерекше түрі емес, жай ғана аспандағы шақыруға қатысушылар ретінде Құдай үшін бөлінген адамдар болды. Шын мәнінде, Еврейлерге 5:11-14 бұл сенушілердің практикалық қасиеттілікте мүлдем алға кетпегенін көрсетеді. Әрі қарай, Еврейлерге 12:14-те оларға «барлық адамдармен бейбітшілік пен қасиеттілікті іздеңдер» деп насихатталды. Олар мұны істемегені анық. Бұл қасиетті сенушілер қасиеттілікті іздеуікерек болды. Петр бізге 1 Петр 1:15 және 2:9-да: «Сендер қасиетті болыңдар» деп айтқанда, дәл осыны айтады, ол оларға: «Сендер... қасиетті халықсыңдар» дейді.Сендер қасиетті болыңдар» деп айтқанда, дәл осыны айтады, ол оларға: «Сендер ...қасиетті халықсыңдар»дейді.
Осылайша, біз қасиетті болғандықтан, біз қасиетті болуымыз керек. Күнделікті бізді сипаттауы тиіс қасиеттілік Құдайдың шақыруымен бізге тиесілі қасиеттілікке сәйкес келеді.
Жаңа Өсиет сенушілерді жиі әулиелер деп атайды. Әулие дегенді халық арасында өте қасиетті адам деп түсінеді. Рим-католик шіркеуі әулиелерді «канонизация» деп аталатын ұзақ процесс арқылы жасайды. Егер біз рим-католикке әулиелерге барамыз десек, олар біздің канонизацияланған өлі адамдардан көмек алу үшін жергілікті ғибадатханаға барамыз деп ойлайды. Бірақ канонизация. Егер біз рим-католикке әулиелерге барамыз десек, олар біздің канонизацияланған өлі адамдардан көмек алу үшін жергілікті ғибадатханаға барамыз деп ойлайды. Бірақ әулие — бұл ерекше тақуалыққа ие, қайтыс болғаннан кейін басының айналасында нимбпен бейнеленуге құқылы адам емес. Әулие — бұл Мәсіхтің қанымен және Киелі Рухқа ие болу арқылы Құдай үшін бөлінген қарапайым сенуші. Әрбір шынайы сенуші әулие болғандықтан, біз бәріміз қасиеттілікті әулие — бұл Мәсіхтің қанымен және Киелі Рухқа ие болу арқылы Құдай үшін бөлінген қарапайым сенуші. Әрбір шынайы сенуші әулие болғандықтан, біз бәріміз қасиеттілікті іздеуге міндеттіміз міндеттіміз. Мүмкін, Рим-католик идеясының сақталуының бір себебі — ол адамдарды жеке қасиеттілік оларға емес, тек бірнеше ерекше адамдарға қатысты деп ойлауға итермелейді. Сол бірнеше ерекше адамдар қасиеттілікті іздей алады, ал қалғандары дүниеде еркін өмір сүре алады. Біз Киелі жазбадағы ойды мұқият сақтауымыз керек.
Ақталу және қасиеттелу
Позициялық (абсолютті) қасиеттелу мен ақталу бірге жүреді. 1 Қорынттықтарға 6:11-де «Иеміз Исаның атымен және Құдайымыздың Рухымен» жасалған іс туралы сөз болғанда, қасиеттелу ақталудан да бұрын айтылады. Қорынттықтар ақталған негізде және құралдармен тазартылып, Құдай үшін бөлінген — біз де солай. Енді, Киелі жазбада біздің «сенім арқылы ақталғанымыз» (Римдіктерге 5:1) анық айтылған, бірақ ол сенім арқылы қасиеттелу туралы айтпайды. Дегенмен, біз өзіміздің ақталуымызды сеніммен, сезіммен емес, біз де Құдай үшін сеніммен, сезіммен емес, бөлінгенімізді білеміз.
Құдай бізді Исаға сенушілер ретінде ақталған деп жариялайды және біз Оған сенеміз. Ол сондай-ақ бізді Исаға сенушілер ретінде Өзіне қасиетті деп жариялайды және тағы да біз Оған сенеміз.Іс жүзіндегі қасиеттілік – басқа мәселе. Ол біз бұл жерде болғанша біртіндеп артуы керек. Біз «жетілдіруіміз керек Құдайдан қорқудағы қасиеттілік» (2 Қорынттықтарға 7:1). Пауыл тесалоникалықтардың «Иеміз Иса Мәсіхтің келуіне дейін» қасиетті болуы үшін дұға етті (1 Тесалоникалықтарға 3:13, 5:23). Іс жүзіндегі қасиеттілік сенімнен бөлек емес, бірақ қасиеттілік туралы сенім арқылы айту (тек сенім ғана оны тудырғандай) біздің іс жүзіндегі христиандық өмірімізді жоққа шығару болып табылады орындалмауытиіс.
Іс жүзіндегі қасиеттілік Римдіктерге 6:22-де күнәнің құлдығынан босатылуымыздың жемісі ретінде ұсынылған. Сонымен қатар, бұл бізді «күнә мен өлім заңынан босататын» «Исадағы өмір Рухының заңы» (Римдіктерге 8:2). Біз Киелі Рухтың заңына (бақылауына) неғұрлым көбірек бағынсақ, күнәнің бақылауынан соғұрлым көбірек бостандыққа ие боламыз. Осылайша, Киелі Рухтың біздің өміріміздегі күнделікті бақылауы нақты іс жүзіндегі қасиеттілік үшін өте маңызды.
Іс жүзіндегі қасиеттіліктің құралдары
Иеміз Өзінің адамдары үшін дұға еткенде: «Оларды Сенің шындығың арқылы қасиетті ет; Сенің Сөзің – шындық» (Жохан 17:17) деді. Киелі Рух пен Құдай Сөзі әрқашан тығыз байланысты, мысалы, жаратылыста (Жаратылыс 1), жаңа туылуда (Жохан 3) және мұнда іс жүзіндегі қасиеттілік мәселесінде. Сондықтан біз шындық Сөзі арқылы қасиеттілік туралы, сондай-ақ Рух арқылы қасиеттілік туралы айта аламыз. Біз сондай-ақ 1 Тесалоникалықтарға 3:12-13-ке сәйкес сүйіспеншілік арқылы қасиеттілік туралы айта аламыз. Сүйіспеншілігіміз артқан сайын жүрегіміз қасиеттілікте нығаяды.
Сондай-ақ бөліну арқылы қасиеттілікбар, ол 2 Қорынттықтарға 6:14-7:1 және 2 Тімөтеге 2:16-22-де көрсетілгендей, барлық нәжістен, тән мен рухтың барлық кірлерінен тазарумен бірге жүреді. Осылайша, қасиеттілік бізде сенімнен басқа, жоғарыда аталған төрт іс жүзіндегі құрал арқылы іс жүзінде пайда болады.
Қасиеттіліктің мақсаты
1 Тесалоникалықтарға 5:23-те толықтай қасиеттіболу туралы айтылғандықтан, кейбіреулер күнәнің болуынан толық бостандыққа ие болдым деп мәлімдейді. Бірақ біз көргендей, толықтай деген сөз бүкіл адамға – оның рухына, жанына және денесіне қатысты. Құдай жартылай жұмыс істемейді. Оның қасиеттілендіруші әсері біздің әрбір бөлігімізге жетеді және Иеміз келгенге дейін жалғасады. Ол келгенде, бүкіл адамның қасиеттілігі аяқталады және кемел болады, бірақ оған дейін емес.
Біз Адамнан тараған осы денелерде өмір сүргенше, күнә бізде болады. Дегенмен, Құдайдың қасиеттілендіруші жұмысын неғұрлым көп сезінсек, күнәнің билігіне соғұрлым аз түсеміз. Сенушінің күнә жасауына ешқандай сылтау жоқ, өйткені оны сақтау үшін жеткілікті күш бар. Дегенмен, біз бәріміз күнә жасаймыз. Бірақ біз бәріміз оны мойындауымыз керек, егер күнә деген не екенін түсінігіміз қатты бұзылмаса немесе өзімізді алдап жүрмесек.
Қалыпты және дұрыс христиандық өмір – іс жүзіндегі қасиеттілік өмірі. Бірақ ең қасиетті адамдар бұл туралы мақтанбайды немесе тек өздері үшін өмір сүрмейді. Олардың өмірінің тілегі және тілдерінің тақырыбы – МӘСІХ.
