Иеміз Исаның Өзін еске алуды бізге берген ұлы сүйіспеншілігін сезіне отырып (1 Қорынттықтарға 11), осы шағын жоспарды беруге тырысамыз.
Мүмкін, бастапқы сұрақ: «Мен кіммен нан бөлуім керек?» болуы керек. Осы тұста Құдай қағидаларының абсолютті және өзгермейтін тұрақтылығын атап өткім келеді. Бастау үшін, Иеміз бастағаннан кейін нан бөлу әрекетінің алғашқы ескертуіне жүгінеміз. Елшілердің істері 2:42-де: «Олар елшілердің ілімі мен қауымдастығында, нан бөлуде және дұғаларда табанды болды». Біз елшілердің ілімі мен қауымдастығында табанды болғандардан құралған, бірге нан бөлген ерекше топты көреміз. Бұл Иеміз жинағандар, өйткені Елшілердің істері 2:47-де: «Иеміз шіркеуге қосты»; Елшілердің істері 11:24-те: «көп адамдар Иемізге қосылды»; және 1 Қорынттықтарға 1:2-де: «барлық жерде Иеміз Иса Мәсіхтің атын шақыратындардың бәрі» деп жазылған.
Осылайша, Иеміздің Өзі орталық және жинау нүктесі екені анық көрсетілген. Біз Оны еске алу үшін нан бөлеміз, сондықтан
Ол келгенге дейін Оның өлімін көрсетеміз – Оның өмірін, немесе Оның даңқын, немесе Оның қайта келуін емес, Оның өлімінің ғажайыбын. Бұл өлім мен Оның айқышы бұл әлемнің Ол туралы соңғы бақылаулары болды. Ол бұл әлем қуып шығып, айқышқа шегелеген Біреу, және біз қазір Онымен байланыстымыз. Нанды бөлуде біз бұл әлемді артта қалдырып, қазір Құдайдың оң жағында отырған Осы Біреудің өлімімен теңестірілеміз. Біз де Оның өлімінде бұл әлемге өлдік; Ол тірілгендей, біз де Онымен байланыстымыз және қазір Оның тірілуде қайта бастаған және біз мәңгілік өмір деп білетін өмірді алдық. Біз ертедегі шіркеудегі сенушілер қауымының бәрі бір болғанын жақсы білеміз – ешқандай бөліну немесе сәтсіздік болған жоқ, әрине, қазіргі христиан әлеміндегідей бөлінген, қираған жағдай емес. Бірақ бұл сәтсіздік адам жағында. Құдай адал және жоғарыда айтылғандай, Оның қағидалары өзгермейді. Бүгінгі күні топты құрайтындар,
Құдайдың көз алдында, әлі де Иемізге қосылғандардың бәрі. Бірақ бүгінгі күні бәрі де елшілердің ілімі мен қауымдастығында емес. Иеміз бізге бүгінгі жағдайлар үшін нақты нұсқау берді (2 Тімөтеге 2:19-22 қараңыз). Қағида бойынша, таза жүректен Иеміздің атын шақыратындар мен қауымдастықта табылатындар Елшілердің істері 2-де көрінген адамдармен бірдей. Сыртқы жағынан бөліну айқын, және біз заттарды бастапқы қалпына келтіру мүмкін деп ойлай алмаймыз. Алайда, біз өз сәтсіздігімізді және қираудағы өз үлесімізді мойындай отырып, Оған жиналған кезде Иеміздің арамыздағы қатысуын сезінетін жағдайларға орала аламыз. Жохан 20-дағы шәкірттер Оның қолдары мен қабырғасын көрсеткенде Оны таныды, және олар Оның тыныштығын білді. Құдайлық сүйіспеншіліктің қандай шеңбері! Және Ол бізді бүгін осы шеңберге тартқысы келеді. Енді біз сұрауымыз мүмкін: «Мен бұл шеңберді қалай танимын немесе оған қалай кіремін?» Иеміз Исаға сенетін әрбір сенушінің оған құқығы бар екенін анық айтайық. Өкінішке орай, бәрі де оған кіруге дайын емес. Тіпті Пауылдың күнінде де біз: «Азиядағылар теріс айналды» (2 Тімөтеге 1:15) деп оқимыз. Олар, сөзсіз, христиандар болды, бірақ олар аспандағы Мәсіхпен байланыс позициясынан бас тартты, және олар өз істерімен айналысып, елшіні түрмеде және оқшаулауда қалдырды.
Бүгінгі күні көптеген христиандар қабылданбаған Иемізбен теңестірілмесе де, Ол қазір даңқталған болса да, бұл қауымдастық шеңберін ешқандай жолмен қысқартпайды. Қауымдастықтың көпшілік шеңберіне кіру ұсынысқа негізделген; сондықтан ұсыныс жасаушылардың үлкен жауапкершілігі бар және рухани түсінік қажет. Қандай түсінік немесе позиция ізделуі керек? Бір адамда шындық туралы ешқандай шындықсыз ақыл болуы мүмкін, ал шынымен құтқарылған басқа адам сұраушыға заттарды қанағаттанарлықтай жеткізе алмауы мүмкін. Осылайша көптеген қателіктер жіберілді. Кейбір шынымен жаттыққан жандарға кедергі жасалды, ал өзін-өзі жоғары қоятын адамдар алға шығарылды, екі жағдай да Иемізді қайғыртты. Мүмкін, позицияның нақты кілті Римдіктерге 5:5-те табылады: «Құдайдың сүйіспеншілігі бізге берілген Киелі Рух арқылы жүрегімізге төгілді». Бұл аят бізге ақталу шындығы ашылғаннан кейін бірден берілген. Сол сияқты Ефестіктерге 1:3-те Рух Інжілге сенгеннен кейін беріледі. Сондықтан ізделетін нәрсе, біріншіден, Құдай Рухының жанда болуы, Мәсіхтің ісін қарапайым қабылдауға әкелуі, бұл Оған жабысуға әкеледі («сондықтан сенетіндер үшін Ол қымбат»); және екіншіден, Құдай сүйіспеншілігінің бағындырушы күші өмірде көрінуі. Бұл шеңберге қабылдануды іздейтіндерді белгілеуі керек нәрселер, және осы қарапайымдылықта жан сыртқы жердің суықтығы мен көлеңкесінде емес, христиандық қауымдастықтың жылуы мен жарығында жетектеледі.
Бұл адамдар Иеміздің сүйіспеншілігін бағалап, оған жауап беруге тырысып, «нанды бөлудің» мағынасы мен батасына енеді, және Иеміздің Кешкі Асымен байланысты басқа шындықтар жүрек пен санада біртіндеп қалыптасады – және Рух, еркіндікке ие болып, барлық шындыққа жетелейді.
