"Менде тозақ пен өлімнің кілттері бар!" (Аян 1:18)Өлім алдындағы рақымдылық кімнен келуі мүмкін, егер Сізден, О, қасиетті Иса, келмесе? Сіздің есіміңіз ғана емес, "Өлімді жоюшы"; бірақ Сіз Өзіңіз өлдіңіз! Сіз Өзіңіздің қатысуыңызбен қабірді қасиетті етіп, оның барлық қорқыныштарынан айырдыңыз.
Жаным! Кейде сен осы соңғы жауыңнан қорқасың ба? Егер сенің қажылық жолыңның қалған бөлігі бейбіт және бұлтсыз болса, онда аяқталу порталдарының үстінде қараңғы және қатерлі көлеңке тұра ма? Қорықпа! Сол қараңғы кіреберіске жеткенде — алтын белбеуінде қабір мен өлімнің кілттері ілулі тұрған Ол, сені алып өту үшін рақымдылық береді!
Өлім - бұл тек бейбітшілік хабаршысы — бұл сені шақырып тұрған Құтқарушың! Табиғаттың түрткілері, алғашында қараңғы толқындарды көргенде, қорқып: "Бұл елес!" деп айқайлаған қорқынышты шәкірттердікі сияқты болуы мүмкін! Бірақ дауылдан жоғары жұмсақ дауыс естіледі: "Бұл Мен! Қорықпаңдар!"
Өлім, шынында да, күнәнің жалақысы ретінде, тіпті сенуші үшін де жау ретінде қарастырылуы керек. Бірақ, о, қандай бақытты ой, бұл сенің соңғы жауың — соңғы көз жасыңның себебі! Сол көз жасы төгілгеннен кейін бірнеше қысқа сәттен соң — және сенің Құдайың оның әрбір ізін сүртіп тастайды!
"О, Өлім! Сенің шаншуың қайда? О, Қабір! Сенің жеңісің қайда? Бізге Иеміз Иса Мәсіх арқылы жеңіс берген Құдайға шүкір!" (1 Қорынттықтарға 15:55-57)Қош келдің, жеңілген жау! Жұмақтың туған күні! "Өлу - пайда!"
