«Құдайдың құрбандықтары – сынған рух, сынған және өкінген жүрек.» Забур 51:17
Балаларым кішкентай кезінде маған жиі сынған ойыншықтарын әкелетін. Мен жөндеуге келмейтін көпшілігін лақтырып тастайтынмын – өйткені сынған заттармен солай істейсің. Бірақ Құдай сынған заттарды лақтырып тастамайды – Ол оларды пайдаланады.
Киелі кітапта бір нәрсе немесе біреу сынған кездерді еске түсіріңіз.
Жақыптың табиғи күші сынғанға дейін – оның жамбасы сол күресте шыққанда – ол Құдай оны күшті түрде баталай алатын нүктеге жеткен жоқ. Гидеонның 300 сарбазы қолдарындағы құмыраларды сындырғанға дейін, бұл олардың өміріндегі сынғандықты бейнелейді, жасырын алау жарығы жауды жеңу үшін жарқыраған жоқ. Кедей жесір әйел соңғы май құмырасының мөрін сындырып, оны құя бастағаннан кейін ғана Құдай оны керемет түрде көбейтіп, оның қарыздарын төлеп, қажеттіліктерін қанағаттандырды.
Мәриям өзінің алебастр құмырасын сындырғанда ғана – оның пайдалылығы мен құндылығын жойғанда – хош иіс үйді толтырып, Иса құрметтелді. Шын мәнінде, Иса бес нанды алып, оларды сындырғанда ғана нан көбейтіліп, 5000 адамды тамақтандырды. Нанның сыну процесі арқылы керемет оқиға болды. Керемет нәрсе болады ішінде сынғандық. Сондықтан Өмір Нан, Иеміз Иса, Өз денесін біз үшін сындыруға рұқсат берді. Оның денесінде бірде-бір сүйек сынбағанын ескеріңіз (Жохан 19:36; Забур 34:20). Дегенмен, Ол Иеміздің Кешкі Асын орнатқанда, нанды алып: «Алыңдар, жеңдер; бұл сендер үшін сынған Менің денем,» деді (1 Қорынттықтарға 11:24).
Өзінің өлімі туралы айтқанда, Иеміз Иса Өзін жерге түсіп, өлуі керек бидай дәні ретінде сипаттады. Сонда ғана ол өніп, көптеген тұқымдар береді (Жохан 12:24). Иеміз біздің де Мәсіхтің шынайы ізбасарлары болуымыз үшін осыған ұқсас сынған болуымыз керек екенін үйретеді.
Бүгінгі күнге зәкір:
Құдай сынған заттарды пайдаланады. Ол бізді Өз қолында икемді болғанда, Шебер Құмырашыға ыдысты Өзіне ұнағандай қайта қалыптастыруға және қайта пішіндеуге мүмкіндік бергенде ең көп пайдалана алады (Еремия 18:4).
