Адасқан балалар 1-бөлім: Артқа шегінген және бүлікшіл
«Мен сендердің кейбір балаларыңның шындықта жүргенін көргеніме қатты қуандым». 2 Жохан 1:4 NKJV
Біздің кейбір балаларымыз
Ересек балалардың әкесі ретінде бұл аят мен үшін барған сайын маңызды болып келеді. Көптеген оқырмандар бір немесе бірнеше, немесе барлық балалары христиандық тәрбие жолынан тайған отбасы туралы біледі. Сөзсіз, барлық ата-аналар балаларының жол таңдауы үшін дұғада күреседі. Бірақ біз, бақылаушылар ретінде, бұл жағдайларға қалай қараймыз? Бұл балаларға және олардың ата-аналарына деген көзқарасымыз қандай?
Елші Жохан: «Мен сендердің кейбір балаларыңның шындықта жүргенін көргеніме қатты қуандым» (2 Жохан 1:4) деп жазды. Таңдаулы әйелдің адасқан балалары болды ма, бұл Жоханның «сендердің балаларыңның» алдына «кейбір» деген сөзді қолданғанымен мүмкін көрсетілгендей ме? Егер солай болса, қарт елші адасқан балаларға теріс назар аудармаған сияқты, керісінше, оның балаларының кейбірінің шындықта жүргеніне ризашылығын білдірді. Ол ананы да, Петір «қасиетті мінез-құлық пен тақуалық» деп атаған жолмен жүрмеген балаларын да сынаған жоқ (2 Петір 3:11).
Жалпы, адасқан балалардың ата-аналарын шеттету, менсінбеу немесе сынау ешқандай жақсылыққа апармайды. Олар балалары үшін қазірдің өзінде ауырып, азап шегіп жатқан жоқ па, оларды іздеп, өз иығында отарға қайтару үшін Ұлы Шопанға жалбарынып жатқан жоқ па (Матай 18:12)? Көбінесе біздің Мәсіхтегі кейбір бауырларымыз бен әпкелеріміз (әсіресе адасқан балалары жоқ «руханилар» деп аталатындар) артқа шегінген және бүлікшіл балалардың ата-аналарын кінәлап, олардың тәрбиесіндегі кемшіліктерді айтады. Бұл кейде шындық болуы мүмкін, бірақ әрқашан олай емес. Шүкіршілік, Жохан мұны түсініп, «шындықта жүрмеген» кез келген адамды Иемізге тапсыру үшін таңдаулы әйелдің дұғаларына өзінің дұғаларын қосып, Оның құрметі үшін және олардың батасы үшін оларды Өзіне қайтаруды сұраған болуы мүмкін.
«Демас мені тастап кетті, өйткені ол осы әлемді сүйді». 2 Тімоте 4:10
Осы әлемді сүйгендіктен
Сөзсіз, балалардың бөлек жолдан кетуге шешім қабылдаған немесе жай ғана немқұрайлылықпен адасқан бірқатар жағдайлар бар. Әлемнің азғырулары өте күшті, ал «тар» жол әрқашан соншалықты тартымды болып көрінбейді (Матай 7:13-14). Бұл әсіресе кейбіреулер отбасының библиялық сенімін біраз уақыт ұстанған, бірақ бұл сенімді ешқашан өздерінікі етпеген жағдайларда шындық.
Кейбір балалар тек құтқарылумен қанағаттанған болуы мүмкін, Иса Мәсіхтің Иеміз екенін ешқашан түсінбеген. Басқалары Иемізбен тұрақты жеке қарым-қатынастың баталарын түсінбеген немесе бағаламаған болуы мүмкін. Бұл тек сеніммен, Құдай Сөзіне бағынумен және жеке дұға өмірімен келеді.
Жоғары оқу орындарына күшті сенімсіз кіріп, әлсіз сенімдеріне қарсы шығып, тұншықтырылғандар бар. Жүректерінде ластанбауды мақсат етпеген басқалары (Даниял 1:8) азғыруға беріліп, құлап қалады. Кейбіреулер «философия және бос алдау арқылы, адамдардың дәстүрі бойынша, әлемнің негізгі принциптері бойынша, және Мәсіх бойынша емес» адасқан болуы мүмкін (Қолостықтарға 2:8). Бұған жүректерінде Иемізді қасиеттеуді үйренбеген және сенімдері туралы оларға қарсы шыққан әркімге жауап беруге дайын және қабілетті болмаған көптеген адамдар кіреді (1 Петір 3:15). Бұл балалардың жастық шағынан үйретілген сенімнен бас тартқаны (2 Тімоте 3:15) ата-аналарға қатты ауырады.
Көптеген жастар ересек жасқа жеткенде библиялық принциптерге қарсы шығады және өз шешімдерін өздері қабылдай алатынын сезінеді. Әлемдік философияларға тұтқын болған басқалары моральдық абсолюттер жоқ деп айтады, және некеге дейін бірге тұру сияқты нәрселер қолайлы деп саналады. Олар ата-аналарының ықпалынан тыс болуы мүмкін, сондықтан ата-аналар дұға етеді. Бұл адасқан ұлдың әкесінің істегені емес пе (Лұқа 15:12,20)? Әрбір ата-ана мұндай жағдайларда бауырлары мен әпкелерінің түсіністігін, қолдауын және дұғаларын шын жүректен бағалайды.
Біз не істей аламыз?
Әлемнің тұрақты тартымдылығына, Киелі кітапты терең оқытудың жетіспеушілігіне және Иемізбен әлсіз жеке қарым-қатынасқа байланысты кейбір балалар әлемге және христиандық сенімнен алыстап кетті. Біз бұл артқа шегінген және бүлікшіл балаларға және олардың ата-аналарына не істей аламыз? Міне, бірнеше ұсыныс:
- Біз «үнемі дұға етуіміз керек» (1 Салоникалықтарға 5:17), содан кейін ата-аналарға олар үшін және олардың адасқан балалары үшін дұға етіп жатқанымызды кішіпейілдікпен хабарлауымыз керек. «Әділ адамның тиімді, ынталы дұғасы көп нәрсеге жетеді» (Жақып 5:16).
- Біз ауырып жатқандарды шынайы қолдауымыз керек, оларды сынағаннан гөрі, оларға жанашырлық танытуымыз керек. «Бір-біріңнің ауыртпалықтарыңды көтеріңдер, сонда Мәсіхтің заңын орындайсыңдар» (Ғалаттықтарға 6:2).
- Біз ата-аналарды бірден кінәлі деп санамауымыз керек, керісінше олардың қиындығын Иемізге жеткізуіміз керек. «Оның шәкірттері Одан: ‘Рабби, кім күнә жасады, бұл адам ба, әлде оның ата-анасы ма?’ деп сұрады» (Жохан 9:2).
- Егер бізде адасқан балалар болса, біз бұл фактіні бөлісіп, ұқсас жағдайлардағы басқалармен бірге дұға етуіміз керек, сонда біз/олар жалғыз сезінбейді. Осылайша, «біз кез келген қиындықтағыларды, Құдай бізді жұбатқан жұбанышпен жұбата аламыз» (2 Қорынттықтарға 1:4).
- Кейде біз «бөлісу» деп атайтын нәрсе шын мәнінде өсек болып табылады. Біз адасу оқиғалары туралы өсек айтып, жанжал тудырмауымыз керек. Пауыл мұны істейтіндер «өсекшілер және бос сөз айтушылар, айтпауы керек нәрселерді айтады» дейді (1 Тімоте 5:13).
- Біз адасқан балалардың ата-аналарымен салыстырғанда өзімізді жоғары санамауға мұқият болуымыз керек. «Фарисей тұрып, өзімен-өзі былай дұға етті: ‘Құдай, мен саған басқа адамдар сияқты емес екеніме рахмет айтамын’» (Лұқа 18:11). Иемізді ұстанатын балалар үшін күн сайын кішіпейілдікпен Иемізге рахмет айтыңыз.
- Егер бізде балалар болмаса, адасқан немесе бүлікшіл балалардың ата-аналарына жақындағанда мұқият болуымыз керек, өйткені олардың жағдайын түсіну және жанашырлық таныту қиын. Иса, біздің «бас діни қызметкеріміз» ғана «біздің әлсіздіктеріміздің сезіміне тиген», өйткені Ол «барлық жағынан біз сияқты азғырылған, бірақ күнәсіз» екенін есте сақтаңыз (Еврейлерге 4:15). Егер біз кінә ата-аналарда деп ойласақ, оларға өте мұқият «жұмсақтық рухымен» жақындауымыз керек (Ғалаттықтарға 6:1).
Келесі айда біз адасқан балаларды шіркеуден не айыруы мүмкін екенін қарастыру арқылы оларға қатысты зерттеуімізді жалғастырамыз.
