ОНЫ ЕСКЕ АЛЫҢЫЗ
Пауылдың сөздері Иеміздің Кешкі Асының таңғажайып рақымын ашады:
Иеміз Иса сатқындыққа ұшыраған сол түнде нан алып; және шүкіршілік еткенде, оны сындырып: «Алыңдар, жеңдер; бұл Менің сендер үшін сынған денем; мұны Мені еске алу үшін істеңдер», – деді. (1 Қорынттықтарға 11:23-24)
Нан Мәсіхтің Голгофа крестінде біз үшін берілген денесін бейнелейді. Біз қабылдағанда, Оның құрбандық өлімін еске аламыз – Ол бізге тиесілі қаһарды қалай көтергенін, осының бәрі арқылы Құдайды даңқтағанын.
Тостаған біз үшін төгілген Оның қанын еске салады:
«Бұл тостаған Менің қанымдағы жаңа келісім. Мұны ішіңдер, қанша рет ішсеңдер де, Мені еске алу үшін». (1 Қорынттықтарға 11:25)
Біз нан жеп, тостағаннан ішкен сайын, Иеміздің өлімін Ол қайтып келгенше жариялаймыз.
ОЛ КЕЛГЕНШЕ
Біздің жүрегіміз Оның күнәларымыз үшін өлімінде көрініс тапқан шексіз сүйіспеншілікті еске алғанда, табынушылыққа толы болуы керек. Мәсіх Өзін берді, тек бізді Өзінің азабының жемісі ретінде қабылдау үшін даңқта қайта келгенше Оны еске алуымызды сұрады (Римдіктерге 8:29).
Крест пен даңқ ажырамас байланысты – сенушінің толық құтқарылуы екеуі арқылы келеді.
ЛАЙЫҚТЫ ТҮРДЕ
Біз қабылдамас бұрын Құдаймен қарым-қатынасымызды реттеуіміз керек. Иеміздің Кешкі Асы құтқарылғандар үшін; бұл біздің құтқарылуымыз үшін өлген Оны еске алу.
Пауыл ескертеді:
«Кім бұл нанды жесе немесе Иеміздің бұл тостағанынан лайықсыз түрде ішсе, Иеміздің денесі мен қанына кінәлі болады. Бірақ адам өзін тексерсіін, сонда наннан жесін және тостағаннан ішсін. Өйткені лайықсыз түрде жеген және ішкен адам өзіне үкім жейді және ішеді». (1 Қорынттықтарға 11:27-29)
Әрбір христиан позициялық тұрғыдан лайықты, бірақ мойындалмаған күнә қатысуды лайықсыз етеді, бұл Құдайдың жазасына әкеледі (1 Қорынттықтарға 11:32). Пауыл Қорынттықтардың тәжірибесі туралы айтады: көптеген адамдар әлсіз, ауру болды, ал кейбіреулері немқұрайлы қатысуына байланысты қайтыс болды.
Өзін-өзі тексеру және тәубе ету үкімнен аулақ болу үшін маңызды.
ҒИБАДАТ ЕТУШІЛЕР РЕТІНДЕ
Иеміздің Кешкі Асы тек алынған пайдалар туралы ғана емес, сонымен қатар Мәсіхтің өліміне қатысты Құдайдың көзқарасына ену туралы. Біз перде ішінде ғибадат етеміз, Исаның Әке үшін қаншалықты қымбат болғанын, Ол күнәні көтеріп, өлімге дейін мойынсұнғанын ойлаймыз (Еврейлерге 10:19-22).
Біздің жүрегіміз табынушылыққа толы, Оны мадақтаймыз:
«Бізді сүйген және бізді күнәларымыздан Өз қанымен жуып тастаған, және бізді Өзінің Құдайы мен Әкесіне патшалар мен діни қызметкерлер еткен Оған даңқ пен билік мәңгілікке болсын. Аумин». (Аян 1:5-6)
БЕРУШІЛЕР РЕТІНДЕ
Біз көп нәрсе алсақ та, біз берушілер ретінде келеміз – Мәсіхтің өлімі арқылы құтқарылғандықтан, ғибадат, мадақ және шүкіршілік ұсынамыз.
Нан мен тостағанмен Оның айналасына жиналғанда, біздің сүйіспеншілігіміз оянады, Оның сүйіспеншілігі жанымызға енеді, және біз табынушылықпен бас иеміз. Бұл қасиетті сәт бізді Оны бетпе-бет көріп, мәңгілікке ғибадат ететін күнді аңсауға мәжбүр етеді.
— Е. Деннетт, өңделген
