«Мен олардың арасынан қоршауды қалпына келтіретін, жер үшін Менің алдымда бұзылған жерде тұратын адамды іздедім, оны жойып жібермеуім үшін; бірақ ешкімді таппадым.» (Езекиел 22:30) Құдай Өзінің алдында арашашы болуға дайын жүректері бар адамдарды іздейді. Арашашылардың жүректері Құдайдың жүрегімен үндес болады. Олар өз жерлері үшін не қауіп төніп тұрғанын өте жақсы біледі, сондықтан Құдайдың жауабын алғанша, Құдайдың алдында қажетінше тұрады. Сондықтан сіз арашашы болуға өз еркіңізбен бармайсыз. Құдай сізді шақырады.
Неліктен біз қажетінше арашашы болмаймыз? Мүмкін біз Құдайды сынаудан қорқамыз. Біз Құдай біздің дұғаларымызға жауап бермеуі мүмкін деп алаңдаймыз. Дегенмен Құдай егер сұрасақ, алатынымызды уәде етеді (Матай 7:7). Біз арашашы болмауымыз мүмкін, өйткені біз күнделікті өміріміздің істері дұғадан гөрі тиімдірек деп санаймыз. Иса Өзінсіз ештеңе істей алмайтынымызды ескертті (Жохан 15:5). Құдаймен және Оның еркімен тығыз таныс болмасақ, барлық еңбегіміз босқа кетеді. Мүмкін біз арашашы болмауымыз мүмкін, өйткені біз Құдайдың жүрегін дұрыс түсінбейміз. Иса Иерусалим қаласы үшін арашашы болғанда жылады (Матай 23:37). Егер бізде шынымен де Құдайдың сүйіспеншілігі болса, біз Оның жақын арадағы үкіміне тап болғандар үшін Құдайға жалбарынуға мәжбүр боламыз.
Арашашылық – жалғыз іс. Көптеген күндер немесе тіпті жылдар бойы еңбегіңіздің нәтижесі аз болып көрінуі мүмкін. Дегенмен арашашылар отбасы мен Құдайдың үкімі арасында, немесе жеке адам немесе ұлт пен Құдайдың қаһары арасында тұрған жалғыз адамдар болуы мүмкін.
