Бүкіл түн бойы даңқты Иеміз діни жетекшілердің қатыгездігіне ұшырады, олар бұрын Оның өлімін жоспарлаған болатын. Содан кейін бұған Рим судьясының алдындағы екінші жалған сот процесі қосылды, ол Оның кінәсіздігін жарияласа да, Оны қамшылауды бұйырды, және ақырында айқышқа керіп өлтіру туралы әділетсіз үкім шығарды. Содан кейін Рим сарбаздары Оны айқышқа шегелемес бұрын түкіру, мазақ ету және физикалық жарақаттау арқылы өздерінің жеккөрінішті қорлауын қосты. Яһудилер мен пұтқа табынушылардың – зайырлы билік өкілдерінің, діни билік өкілдерінің, қарапайым халықтың немесе тіпті сотталған қылмыскерлердің – таңғаларлық жеккөрініші тоқтамады. Тіпті сол шыдамды Азап шегуші сол жерде ілулі тұрғанда да, олар Оны мазақ етуді жалғастырды. Адамның табиғи жүрегінің Құдайға деген нақты жеккөрінішінің бұл демонстрациясы қаншалықты айқын, дегенмен өлшеусіз қайғылы!
Шынында да, Қайғылы Адамның қарапайым мейірімі мен шыдамдылығы сөзбен айтып жеткізгісіз тамаша. Ешкім Оның адамдардың қорлауы мен жарақаттарының әділетсіздігін қандай сабырлы, тыныш қадір-қасиетпен көтергенін түсіне алмады. Бірақ Ол бұл нәрселерді қатты сезінсе де, бұл Оған алтыншы сағаттан (түскі уақыт) тоғызыншы сағатқа дейін қараңғылықтағы азаптарымен салыстырғанда ештеңе емес еді. Сол тастап кету дауысы әрбір сенуші жүректің ең терең жерінде қаншалықты қозғауы керек! Шынында да, бұл бүкіл ғаламға естілуге арналған, адамдар күнәсіз даңқты Иеміздің біздің күнәларымыздың кінәсі үшін өтеу жасау үшін Құдайдың қорқынышты сотының қарғысын Өзі көтеруі керек екенін түсінуі үшін. Ол мұны теңдессіз, таңғажайып сүйіспеншілікпен ерікті түрде жасады. Біздің жүрегімізді табынушылықпен қозғайтын қандай көрініс!
